7 april 2007: Vlug en Vaardig 6 - DVVA 14

Door: Tim Cardol

 

Een rondje ring Amsterdam met een kleine 140 kilometer per uur vormde de aanloop naar een middagje c.s.v. Vlug en Vaardig in Osdorp. Twee weken geleden was de heenwedstrijd in deze confrontatie voor de geelzwarte leeuwen van het 14e nog uitgelopen op een debacle waar niemand zijn normale niveau wist te halen en een 0-2 nederlaag het gevolg was. Het moest dus anders in Osdorp en daar leek iedereen zich dan ook van bewust. Andre Hazes schalde voor aanvang door de kleedkamer, de megafoon was uit het vet gehaald om de strijdmachten tot grootse daden te schreeuwen en de “Mannschaft” was uitgebreid met de Duitse Michael en gelegenheidskeeper Edwin om de ‘paas-afwezigheid’ op te vangen.
Nadat alle poppetjes door ondergetekende en eenmalig aanvoerder op de juiste plek waren gezet, kon het spektakel op een met paaseieren versierd veld beginnen.

Het eerste half uur van de wedstrijd verliep rustig en onrustig tegelijk. Vrijwel geen kansen aan beide kanten, maar wel veel slechte passes en onrust in de opbouw. Afgezien van een knappe redding van Edwin, een missertje zonder ernstige gevolgen van diezelfde Edwin en een aantal afzwaaiers van schoten aan DVVA-kant viel er van weinig meer te genieten dan de gekleurde paaseieren en de aangename lentezon.
Op slag van rust werd het dan toch nog mooi voor het 14e toen Onno zich op de rechterpunt van de zestienmeter wist vrij te spelen en de bal met links op fraaie wijze in de verre bovenhoek krulde.
De thee smaakte dan ook goed in de rust en er werden geen drastische wijzigingen doorgevoerd. De enige wissel aan DVVA zijde was de vervanging van Kun door verloren zoon Floris die de linksback-positie ging innemen zodat Michael op links zijn snelheid wat meer kon gaan benutten.

De tweede helft begon aan DVVA zijde, zoals wel vaker het probleem is, weer erg onrustig. De opbouw kwam niet op gang, duels werden verloren en de spitsen stonden op hun spreekwoordelijke eiland. De mannen van Vlug en Vaardig roken bloed. Middenvelders schoven in, spitsen werden beter gevonden en dat resulteerde in hachelijke momenten in de DVVA defensie. Het was te danken aan het gebrek aan scherpte bij de spitsen van Vlug en Vaardig en een aantal knappe reddingen van Edwin dat DVVA dit offensief overleefde. In de loop van de tweede helft kreeg DVVA langzaam maar zeker weer wat grip op de wedstrijd en ontstonden er weer een aantal kansen waarvan de helaas niet bekroonde rush van de voor Pieter Nieuwenhuis ingevallen Erwin Gorter het meest in het oog sprong. Dit was ook gelijk het laatste wapenfeit van de heer Gorter wiens conditie na deze inspanning dusdanig op de proef was gesteld dat de wissel weer omgedraaid werd. Vervolgens doken zowel Pieter als Jacob nog een keer dreigend op voor de V&V keeper. Het was uiteindelijk Bas Nijmeijer die na een vloeiende aanval over rechts, die terecht niet werd afgefloten voor buitenspel, de bal in het lege doel liep en de wedstrijd in het slot gooide.
Wat restte was het uitspelen van de wedstrijd tegen de moegestreden elf van Vlug en Vaardig en het was mede daarom dat zelfs Jan en Michael nog een keer opdoken in de zestien om voor gevaar te zorgen. Dit alles resulteerde niet meer in doelpunten en dus werd er na negentig minuten afgefloten met een 0-2 eindstand.

Gebroederlijk werd de wedstrijd samen met het sympathieke West-Amsterdamse team nog even besproken in het heerlijke zonnetje onder het genot van een aantal biertjes. Het einde van een mooie dag die begon zoals hij eindigde met vier man op de achterbank waarbij iedereen zijn hart nog even twintig minuutjes vasthield.


DVVA 14 pakt eerste overwinning thuis

Door: Erwin Gorter

 

Zaterdag 31 maart mocht het 14e en potje ballen tegen wat heren uit Almere. Al vroeg in de wedstrijd bleek dat de bezoekers niet naar Amsterdam waren afgereist om er een mooie en sportieve wedstrijd van te maken. Ze bleken erg goed in provoceren en natrappen. Gelukkig lieten wij ons niet hierdoor het veld uitslaan en met goed voetbal werden ze in de eerste helft weggespeeld. De tomeloze aanvalsdrift resulteerde in 2 doelpunten voor de rust. Rachid Azrout en Onno Spruijt kwamen door mooie acties op de borden. Almere 4 kon alleen met 2 counters wat terugdoen waarbij ze elke keer op de keeper stuitte.

De 2e helft was bijna een kopie van de eerste. De tegenstander speelde nog steeds alsof ze voor de wedstrijd een valiumcocktailtje hadden genomen en het 14e balde heerlijk door in het zonnetje. Al snel volgde de 3-0 door gelegenheidsspits Bas Nijmeijer, die nog even een korte time-out had ondergaan, maar op een mooie manier sportieve revanche nam op de bezoekers. Almere 4 bleek echter nog wel gevaarlijk in de counter en kon wat terugdoen aan de stand. Maar al snel kwam bij hen het besef dat deze dag voor hen in mineur zou eindigen. Met nog een goal van Bas Nijmeijer en Tim Cardol kon Almere 4 de terugreis naar huis aanvatten. De eerste (club)meter van het seizoen werd met veel plezier genuttigd in het mooie lentezonnetje.

DVVA 14 – Almere 4             5-1 (rust 2-0)

Azrout                         1-0

Nijmeijer                     2-0

Spruijt                         3-0

Rugnummer 15             3-1

Nijmeijer                     4-1

Cardol                         5-1


Zaterdag 23 september 2006, 12:00 uur:
Devo '58 3 - DVVA 14 3-3 (0-3)


Doelpunten DVVA: Ronald Izaks, Onno Spruijt en Joris Kooijman (assist Kai Witteman)

Zaterdag 16 september 2006, 15:30 uur:
DVVA 14 - Tos Actief 2 3-9


Doelpunten DVVA: Onno Spruijt (assist David Rozema), Bas Nijmeijer (assist Pieter Nieuwenhuis) en Jacob Bosma

Zaterdag 2 september 2006:
Fortius 5 - DVVA 14 8-1


Doelpunt DVVA: Bas Nijmeijer

Zaterdag 26 september 2006:
HODO - DVVA 14 10-3


Doelpunten DVVA: Joris Kooijman (2) en Pieter Nieuwenhuis