Login
Toon overzicht alle artikelen
Toon alle artikelen

Bloedeloze 0-0 voor DVVA 13 (het 14e) op het Olympiaplein

Geschreven op maandag 07 maart 2016, 13:53u door Tim Cardol


Of het aan de steeds voller stromende ziekenboeg ligt, of aan de gunstig gelegen ligging van Sportpark Olympiaplein, op 5 maart om 15.00 was een aanzienlijke delegatie DVVA 13-supporters getuige van de kraker in de reserve 5e klasse 10: Swift 13 – DVVA 13 (het 14e).

Een bezoek aan de witblauwe heren in Amsterdam-Zuid is eerste instantie een genot. Vijf euro betalen voor het mogen aanschouwen van het lokale vlaggenschip, bij de barista twijfelen of je koffie uit de kan wilt, of versgemalen bonenkoffie en in het toilet worden aangestaard door de wijsheid van Cruijff: “Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt.” Dat die tegeltjeswijsheid profetisch zou zijn, kon het massaal meegereisde publiek toen nog niet bevroeden.

Omdat het in oktober 2015 al eens zijn waarde had bewezen, besloot het technisch hart om ook in de terugwedstrijd tegen het sterk geachte Swift 13 in een defensieve 5-3-2 ten strijde te trekken. Emoties waren er voorafgaand in de kleedkamer waar de langverwachte rentree van Kristiaan Kiwitz werd aangekondigd. Bij absentie van Twitterkeep Thijs, was het zijn taak het geelzwarte doel schoon te houden.

De angst voor Swift bleek ongegrond. De defensieve organisatie van de geelzwarte leeuwen stond en gaf weinig weg en al snel bleek het klagende keurkorps van de heren uit Zuid zich te richten op allerhande randverschijnselen. Zo was het de rechtsback van Swift die na een in zijn ogen omstreden beslissing “Wat is dit?” uitriep. De vraag werd gecounterd door een enigszins katerige Jacob Bosma met “Een voetbalveld”, waarmee een nakende existentiële crisis werd gesmoord. Filosofische bespiegeling zijn in de door de oude Grieken beheerste straten van Oud-Zuid nooit ver weg.

Het voortdurende geweeklaag van de jongelui van Swift kwam het voetbal niet ten goede, te meer daar de leidsman halverwege de eerste helft besloot de aanvoerder voor tien minuten naar de kant te sturen. Al wat geelzwart was wist er maar bar weinig tegenover te stellen. Een schotje van Groucho Wullings na een corner en een bal net over door spits Tim Cardol was de schamele oogst van de eerste helft. Grote winnaar waren derhalve de doelnetten die aan geen enkele slijtage onderhevig waren. De schamele Zuidbewoner die hoop had uit zijn raam zijn zaterdagmiddag te kunnen veraangenamen kwam van een koude kermis thuis.

Terwijl in de WhatsApp Joost Velzeboer verslag deed van zijn terugreis uit één of ander decadent wintersportoord, bereidde het 14e zich voor op een tweede helft die de titelaspiraties in leven moesten houden. Omdat het verdedigend stond als een huis, werd besloten op de zelfde weg voort te gaan en te vertrouwen op dat ene cruciale doelpuntje. En zo ontvouwde zich ook in de tweede helft een schaakwedstrijd waarvan de supporters aan de zijlijn des ochtends niet hadden kunnen bevroeden dat hun ogen ervan zouden gaan bloeden.

Het was DVVA 13 dat in de tweede helft waar de ruimtes langzaam groter werden in eerste instantie de wedstrijd naar zich toetrok. Zo stuitte een harde kopbal van spits Jip Frank op de handen van de alleraardigste Swift-keeper – naar eigen zeggen zonder lensen – en deed Groucho Wullings uit een corner toch het doelnet nog eens pijn. Helaas voor DVVA betrof het daarbij de verkeerde kant van het net. En zo strompelde de wedstrijd zich naar een bloedeloze nul nul.

In de slotfase werd het toch nog even spannend toen Swift zich nog eenmaal oprichtte in de hoop een overwinning te forceren. Het resulteerde in een reeks corners, waarvan de meest noemenswaardige resulteerde in een lepe boogbal van rand zestien. Dat was echter buiten Kristiaan Kiwitz die er met een Oscar Moens-trademark-reflex voor zorgde dat zijn langverwachte rentree werd opgeluisterd met een clean sheet.

“Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt.” Er gebeurde bij Swift 13 – DVVA 13 maar weinig en dus droop het aangeslagen publiek na het laatste fluitsignaal af naar de kantine waar het bier smaakte en de spelersvrouwen van Swift attractiever bleken dan negentig minuten 5-3-2 spelen. Grote concurrent Geuzen-Middenmeer is inmiddels genaderd tot op 1 punt.
Op zaterdag 12 maart vindt daarom om 13.00 op Sportpark Middenmeer een cruciale wedstrijd plaats. Komt allen, we spelen waarschijnlijk 5-3-2!