Login
Toon overzicht alle artikelen
Toon alle artikelen

Verslag RAP - DVVA 13

Geschreven op woensdag 09 december 2015, 08:22u door Niek Benedictus
Gewijzigd op woensdag 09 december 2015, 08:56u door Niek Benedictus


Kampioenschap DVVA 13 weer 3 punten dichterbij

Met overtuigend veldspel heeft DVVA 13 (het 14e) zijn 8ste overwinning op rij geboekt. De kampioen in spe van de reserve 5e klasse liet RAP op eigen veld volkomen kansloos: 0-4. Reserveringen voor een platte kar worden inmiddels geregeld, gele stropdassen met zwarte ‘1’ zijn bijna gedrukt, vaten bier staan klaar voor transport.
 
Reikhalzend hadden de onbetwiste leiders uitgekeken naar de confrontatie met de geduchte tegenstander uit Amstelveen. Vorig seizoen was de zuiderbuur twee maten te groot geweest. Een afgetekende 1-8 thuisnederlaag stond menig geel-zwerte leeuw nog helder bij.
 
Als DVVA 13 uit louter Zeeuwen had bestaan, was de eerste helft een fluitje van een cent geweest. Een woeste mistral joeg de koploper namelijk recht in het gezicht. Onderlinge communicatie was zo goed als onmogelijk, omdat de wind 44 oren deed suizen. Kort veldspel over de grond was dus het devies.
 
Traditiegetrouw werd als een klam bord natte tosti’s begonnen aan de wedstrijd. Van goed combinatievoetbal kwam niets terecht. De in het wit gestoken Alireza Jahanbaksh flitste telkens langs de achterste linie en wist zijn ploeggenoten keer op keer in stelling te brengen. Dankzij het onscherpe vizier van zijn aanvallende metgezel (vrij worstelen was beter aan hem besteed) en het puike keeperswerk van de populairste keeper van DVVA bleef het 0-0. Het schoffelwerk van de BV Meerdink deed de rest.
 
Langzaam kroop het 14e uit zijn schulp. Met onverwachte flitsaanvallen werd RAPs verdediging keer op keer lelijk te kijk gezet. Een voorbode voor de rest van de wedstrijd. Ook de 0-1 kwam als een duveltje uit een doosje. De Man van Glas had de windstoten goed doorstaan en schoot de bal ijskoud in de korte hoek. Harder had de klap in het gezicht niet kunnen zijn, of het moet de uiterst lompe hoofdbeuk zijn die Tim Cardol moest incasseren.
 
Deerde hem dat? Nee, natuurlijk niet. Met twee doelpunten om in te lijsten stond hij – ondanks het ei boven zijn rechteroog – aan de basis van een glansrijke overwinning. Nog mooier was de 0-2 op naam van Tim Jansen, zijn kompaan in de aanval. Hij ging als volgt.
 
Meerdink met een strakke lange pass op het hoofd van Tim J. Die kopt hem door op Tim C, die zoals altijd in de linkerhoek van het veld te vinden is. Een goede aanname, een gewonnen duel en een afgemeten voorzet volgen. Daar, bij de tweede paal, is Tim J. alweer. Hij werpt zijn voeten in de lucht om de bal de juiste richting te geven. Met een vliegende volley verdwijnt de bal in het net. Het verzet van RAP is gebroken. De neutrale toeschouwer wordt verwend. Een halfbevroren Thijs geniet van afstand.
 
Eenmaal aan de ronde meter bier - en voor Joost een broodje bal met mes en vork - worden de smartphones gretig uit de broekzak getoverd om victorie te kraaien op Whatsapp en de nieuwe stand op Voetbal.nl te checken.
 
Tot ieders verbazing bleek het nietige JOS directe concurrent Swift over de knie te hebben gelegd. Blikken van verbijstering over de tafel. Er ging zelfs een telefoontje naar de kantine van JOS om deze onwaarschijnlijke uitslag te verifiëren. Veel wijzer werden we daar niet van. Het was dus duimend afwachten tot woensdag, de laatste dag waarop uitslagen blijkbaar kunnen worden aangevochten.
 
Sommige dingen zijn inderdaad te mooi om waar te zijn. Swift bleek toch de punten van Drieburg te hebben meegenomen. De topper Swift – DVVA 13 van 5 maart 2016 is er nu echt een voor de agenda’s.