Login
Toon overzicht alle artikelen
Toon alle artikelen

Homorechten en doodgeschoten Duitsers

Geschreven op maandag 12 november 2012, 21:12u door Teun Jansen


Na het christelijke tijdstip van vorige week mochten de mannen van DVVA 13 (het14e) weer op het gewenste late middaguur ballen. Het was natuurlijk de vraag of de extra uren slaap teniet zouden worden gedaan met een overmatige alcoholconsumptie op vrijdag visdag. Dat bleek mee te vallen. Er waren geen dames binnengehengeld noch was er overmatig bier gehezen. De wedstrijd stond in het teken van twee thema's: De val van de Berlijnse muur en LGBT-rechten. Uit piëteit met neergeschoten Oost-Duitsers hadden de partijen besloten muurtjes zo op te stellen dat vrije trappen niet doeltreffend zouden zijn. Daarnaast mochten spelers geboren na 9 november 1989 niet scoren. Dat lukte. Simon hield zijn kruit droog, waarvoor dank.

Het begin van de geelzwarte leeuwen was Badr Hari-sterk te noemen. Binnen twee minuten aaide Onno op aangeven van Joris Kooijman de 1-0 binnen. Bij het juichen richtte Onno de verdachtmaking van homoseksualiteit op zich. In tegenstelling tot Graziano Pelle weigerde hij zijn shirt uit te trekken om meer vrouwen naar sportpark Drieburg te richten. Gelukkig hebben we op de ALV geleerd dat homoseksualiteit prima geaccepteerd wordt binnen DVVA. Niks aan het slappe handje dus. Terwijl de Ouderkerkse keeper fantaseerde over de torso van Onno schoot hij de bal pardoes in de voeten van Tim Cardolletjes. BOEM! 2-0. DVVA bleef de overhand te houden, terwijl het positiespel van Ouderkerk overeenkomsten vertoonde met het nachtelijke WhatsApp-gedrag van Rick Advocaat: Incoherent, moeizaam en vriendelijk. De Steelpan en Scribent wisten ondertussen na 54 pogingen het licht te ontsteken. Waarvoor hulde!


Ook in het veld bleken Steelpan en Scribent een succesvol duo. Steelpan zette op het middenveld goed door. Scribent stoomde op en kon in de zestien terugleggen op Tim Cardolletjes. BOEM! 3-0. Toen was er thee. Zoals u weet: “Water is voor kikkers en thee is voor flikkers”. Onno genoot dan ook zichtbaar van het aangelengde water.

Ondanks dat de tweede helft een beetje rommelig begon, invaller Rick Advocaat had zich het Belgische bier wel laten smaken, was het centrale middenveld prima aan het voetballen. Niet gek als je bedenkt dat de vaste centrale middenvelders net zo afwezig waren als Nederland bij een songfestivalfinale. Gelukkig kreeg ook onze zittende magistraat de geest toen hij, na een vloeiende aanval en een leep passje van Scribent, oog in oog stond met de Ouderkerkse keeper. BOEM! 4-0. Onno was inmiddels uit zijn hoofd, maar desalniettemin zag hij de bal onder zich door verdwijnen. Ouderkerk begon iets aan te dringen en dwong Twitterkeepert (Rotterdamse T, en thee is voor ….) tot enkele schitterende reddingen. 

Een kwartier voor tijd besloot Ruben Cardolletjes, op aangeven van broerlief, het aantal familiedoelpunten op drie te brengen. BOEM! 5-0. Ondertussen werden we aan de zijlijn gecomplimenteerd met ons verzorgde positiespel door voorzitter Maarten Smakman, tevens verdienstelijk blogger bij Voetblah (like ze op Facebook!). Vijf minuten voor tijd promoveerde Onno een corner van Tim Cardolletjes tot doelpunt. Uiteraard had hij hiervoor hulp nodig. Hiervoor kreeg hij hulp van een atletische Ouderkerker. De beste man een weddenschapje afgesloten. Hij zou eenmaal via een Cassina-Kovacs-Kolman-Gaylord uitverdedigen. Ondanks dat Hans van Zetten het verdedigingswerk lyrisch zou becommentarieren, vloog de bal er via de deklat in.. 6-0, wederom geen boem, want een laf schotje van Onno. Wederom geen shirt uit. Of in het geval van Onno drie shirtjes vanwege de ijskoude 12 graden boven nul.

De niet onverdienstelijke fluitende leidsman gaf met drie korte ademstoten het biersignaal. Na de handen geschud te hebben met de uiterst sympathieke tegenstander gingen zestien zwartbroeken en groenebroekendrager Onno (dude!) richting de kleedkamer om daar de overwinningsmeter in de kleedkamer te nuttigen (applaus voor bestuur!). Vervolgens bracht Kai (30!) ons zijn verjaringsmeter. Uiteindelijk bleek het nog lang onrustig in De Mortel.