Login
Toon overzicht alle artikelen
Toon alle artikelen

Seizoen 2014-2015


De verdwenen/gekaapte pizza

Geschreven op maandag 20 april 2015, 10:56u door Thijs Beumer
Gewijzigd op maandag 20 april 2015, 10:56u door Thijs Beumer


18 april 2015. De dag waarop legendes geboren zouden worden en waarop reputaties (verder, dan wel definitief) afstierven. De dag van de verdwenen/gekaapte pizza, en van de loeier van 40 meter. De dag van het 'tyfus polletje', maar ook van de gehaktbalaanval. Maar boven alles was het de dag waarop het 14e floreerde en weer eens deed waar ze goed in is: winnen in de derde helft.

Maar eerst even terug, naar hoe het allemaal begon. 

Onze Lieve Heer had zijn best gedaan om de omstandigheden zo gunstig mogelijk te maken voor het 14e. De blauwe lucht, de zon en de schilderachtige wolkjes vormden een adembenemend decor voor wat een mooie voetbaldag moest worden. Ondergetekende was reeds om 11u30 aangetreden met DVVA 2 om alvast warm te draaien voor de topper die het 14e later deze middag zou gaan spelen tegen Overamstel. Deze generale repetitie eindigde in een solide 0-0. Ook de heren David Rozema en Arthur "Ik vind blauw gewoon een fantastische kleur" Buijs waren reeds op de club, om respectievelijk de onmisbare schakel uit te hangen en een wedstrijd in goede banen te leiden. Clubmannen, waar zouden we zijn zonder ze?

Rond 15 uur begonnen de andere spelers binnen te druppelen op Sportpark Drieburg, zich een weg banend door hordes fans die op jacht waren naar een handtekening (of alleen maar een glimp) van hun helden. Om de gillende massa en de verzamelde pers te vermijden, namen de meer populaire spelers als Niek Benedictus, Thom Meerdink en Joeri Baarda de achteringang. Ook held-van-beroep Kristiaan Kiwitz nam vandaag de moeite om Drieburg met een bezoek te vereren, op krukken, respect!

De wedstrijd werd op het laatste moment verplaatst naar veld 1 vanwege de hoge publieksopkomst. Zo zagen we -naast het volgestroomde DVVA-terras- Dokter Spruijt, Dokter Bosma, the future miss Kooijman, en later ook the future miss (?) Rozema langs het krijt hun helden aanmoedigen. Helaas kon het 14e de verwachtingen niet waarmaken in de 90 speelminuten die volgden. Onrust, slordigheid en het missen van kansen zijn allen niet vreemd voor het 14e, en dat werd deze dag nog maar eens bevestigd. De grootste kans in de eerste helft was voor Tim Cardol, die voor het eerst in zijn carriere niet zichzelf de schuld gaf, maar een ‘ tyfus-polletje’. De vloek was te horen van hier tot Hannover. Tragisch dieptepunt wat niet veel later volgde was de 0-1 van Overamstel. Na onnodig balverlies aan onze kant bij de zijlijn, besloot de linksbinnen van hunnie de bal vol op zijn pantoffel te nemen. Een gevalletje ‘die maakt hij nooit meer’ , maar ondertussen stonden we dus wel weer achter. 

De tweede helft was een stuk aanlokkelijker dan de eerste. Er waren kansen over en weer, maar de stand bleef ongewijzigd. Joeri J. probeerde zelfs nog uit pure wanhoop op ons eigen doel te scoren, maar dat ging ondergetekende toch net iets te ver. Helaas lukte het Overamstel even later toch om ons netje te vinden. Een verlengde ingooi, een frommelballetje, en daarmee de 0-2. Pijnlijk. Maar wij zouden het 14e niet zijn als we op dat moment op zouden geven. We gingen onverstoord verder met het zoeken naar de aansluiting, en die kwam er. Tim Cardol speelde zichzelf knap vrij op links, draaide naar zijn rechter been en verschalkte de doelman met een bekeken schuiver in de verre hoek: 1-2. “Het kan nog!”, werd er geroepen. Nog even de schouders eronder. Helaas leverde het geplande slotoffensief weinig kansen meer op voor het 14e. Na een corner waar zelfs de Twitterkeeper mee op kwam stomen, lepelde Niek de bal over en moesten we ons definitief neer gaan leggen bij een nederlaag.

Maar zoals wel vaker dit seizoen, konden we snel de knop omzetten en ons richten op de derde helft. Het was tijd voor revanche. En, lieve mensen, revanche hebben we genomen. Inmiddels was de groep aangevuld met Wessel, Jonathan, Bas -ik maak je dood in de rust- N. en kaasmeisje Marlies, en kon er aangevangen worden met de High School Party. Maar niet voordat we als een stel varkens doken op een gratis bord gehakt (“Ik heb serieus nog nooit zoiets ergs gezien” - D. Rozema) en nog even in het zonnetje hadden gezeten.

Een observatie van de rest van de avond: bier. Hotdogs. Cheerleaders. Bier. Een verdwenen/gekaapte pizza. Paraplu’s. Bandje dat drie keer het repertoire van totaal zes nummers speelde. Moshpit. Bier. Thom maakt avances op iemand. Ze is gewillig. Punch drinken met een soeplepel. Bier drinken door een trechter. Joeri J. tongworstelt hevig met ?... Niek wil de Amerikaanse vlag verbranden. DJ Patricia. Tim Cardol begint steeds glaziger uit zijn ogen te kijken. Joost krijgt ruzie met een meisje. Thom gaat head first op z’n plaat bij het wegfietsen. Tim krijgt z’n slot niet open en kan inmiddels ook geen normale zinnen meer maken. Na hulp met zijn slot fietst hij vervolgens hard weg. Club Ruk&Pluk. Daar is Tim weer. Joeri J. krijgt te horen dat hij alleen moet slapen. De lichten gaan aan. Tim krijgt sneller dan ooit zijn slot open en fietst zonder iets te zeggen hard naar huis.

Dat was me het avondje weer wel. Bedankt, helden. Volgende week 3 punten en de nul!

De Twitterkeeper.


Wedstrijdverslag 11-04 vs. JOS

Geschreven op woensdag 15 april 2015, 07:57u door Algemeen


Door: Joeri Baarda

Zaterdag 11 april, de dag dat PSV officieel het kampioenschap 2014-2015 binnen kon slepen bij een verlies van Ajax in Almelo. Toch stond dit gegeven rond de klok van 16.30 uur bij menig voetballiefhebber even niet in de volle aandacht, het was namelijk weer tijd voor een pot van DVVA 13 oftewel het Veertiende. Om in de race te blijven voor de derde plaats moest er vandaag gewonnen worden van laagvlieger JOS/Watergraafsmeer 9. Het laag geklasseerde 9e van buurman JOS bleek eerder dit seizoen een pittige tegenstander die desalniettemin terecht met 3 – 2 verslagen werd. 

 

In afwachting van het verschijnen van de tegenstander werden de eerste ballen in de stromende regen onder de ruime DVVA selectie overgespeeld. Twee weken geleden ging het weer van ‘prima voetbalweertje’ naar ‘schijtweer’, vandaag hoopten de geel-zwarten op een omgekeerde variant. De wedstrijd ging namelijk van start onder wat we met recht ‘schijtweer’ mogen noemen.

Met een opstelling waar Thijs weer op doel stond, Thom zijn langverwachte rentree maakte en Jacob als lookalike van Frank de Boer aan de kant stond om de wissels droog te houden onder zijn paraplu, werd er prima aan de wedstrijd begonnen. Al vrij vroeg in de wedstrijd werd Rick weggestuurd over de rechterflank na een goede pass van Arthur. Uit de daaropvolgende voorzet kon Tim Cardol de 0 – 1 binnenwerken. JOS leek op dat moment al gebroken, ze straalden geen dreiging uit en leken de koppies na de 1 – 0 te laten hangen. Vrij snel na de 0 – 1 kon Teun alweer zijn 5e treffer van het voor hem nog korte seizoen bijtekenen: 0 – 2. Waar de 3 – 0 in de maak leek na een geweldig schot van Groucho spatte zijn droom, het maken van zijn eerste treffer voor DVVA, via de vingertoppen van de keeper uiteen op de lat.

Na een half uur spelen stonden er vijf nieuwe namen op het veld. Het vervangen van het verdedigende trio leek echter niet goed uit te pakken. Nadat eerst gescoord werd uit een corner (1 – 2) viel op slag van rust zelfs nog een goal. Thijs die zelfverzekerd 1 op 1 stond met de geheel vrijstaande spits had geen antwoord op een prima uithaal: 2 – 2. Geheel tegen de verhoudingen in ging DVVA gedesillusioneerd de kleedkamer in, wat was hier gebeurd?

Na regen komt echter altijd weer zonneschijn. Dit gezegde beschrijft zowel in letterlijke als figuurlijke zin de tweede helft.

In de rust werden de nodige woorden uitgesproken om elkaar weer scherp de kleedkamer te laten verlaten. Al vrij vroeg in de tweede helft leek dit zijn vruchten af te werpen. In een lekker avondzonnetje kon JOS geen potten meer breken en ‘het Veertiende’ vond via de zijkanten de ruimte. Binnen enkele minuten kon Ruben, na goed werk van Rick, aanleggen voor zijn eerste goal van dit seizoen; 2 – 3.

Niet veel later kon ook een mee opgekomen Thom zijn eerste goal van het seizoen binnenschuiven. Hij stond goed opgesteld bij de tweede paal na een prima voorzet van Tim. Dit was voor Thom ook meteen zijn eerste goal voor DVVA. JOS leek verslagen maar wist toch nog terug te komen uit, wederom, een corner. Ondanks de tussenkomst van Thijs werd de 3 – 4 binnen gewerkt.

Nadat JOS vanwege een blessure met 10 man kwam te staan en zij ondanks het ondertal een alles of niets tactiek hanteerden kwam er veel ruimte te liggen voor de aanvallers. Bij een counter, waar Tim werd weggestuurd over de rechterkant, kon een meegelopen Joeri B. de voorzet van de niet zelfzuchtige topscorer van het team verwerken tot een doelpunt: 3 – 5. Evenals Thom kan hij zaterdag 11 april 2015 inlijsten als de dag dat hij zijn eerste treffer voor het grootse DVVA 13 mocht maken.

 

 Met deze overwinning blijft DVVA 13 meedoen in de strijd om plek 3. Directe concurrent om deze positie, Wartburgia, heeft dit weekend punten laten liggen door gelijk te spelen tegen Tos Actief. Met nog 3 wedstrijden op het programma nadert het seizoen zijn einde en is de strijd absoluut nog niet gestreden. Het is zaak om de winnende lijn van de afgelopen weken door te trekken naar de thuiswedstrijd van volgende week tegen Overamstel.


DVVA - Zeeburgia 5 - 2

Geschreven op zondag 29 maart 2015, 16:34u door Simon Koolstra
Gewijzigd op zondag 29 maart 2015, 16:35u door Simon Koolstra


Hoewel de top 2 van de competitie onwrikbaar vast lijkt te staan, is de race om de derde plaats nog in volle gang. Maar liefst zes teams (Wartburgia, Swift, WV-HEDW, TOS ACTIEF, Overamstel en natuurlijk DVVA) kunnen nog aanspraak maken op de bronzen medaille van het seizoen. Om in de race te blijven is puntenverlies voor het dertiende (ik bedoel natuurlijk het 14e) van DVVA onacceptabel. Met nog zes verliespunten achterstand op Wartburgia en na het debacle van vorige week tegen RKAVIC (3-1 voor, 3-3 gelijk, weet je nog wel?) was de druk om deze week de volle mep te pakken groot, maar met hekkensluiter Zeeburgia op het programma, was het vertrouwen onder de geel-zwarte leeuwen groot.

Het weer ging van ‘prima voetbalweertje’ naar ‘schijtweer’ naar ‘eigenlijk best oké’ op het moment dat de spelers het veld betraden. Zonder de vaste twitterkeepert was het aan Joeri J. om het doel te verdedigen in de eerste helft en iedereen behalve Joost was erbij toen besloten werd om terugspeelballen vandaag maar eens niet te doen vandaag. Dit leverde een paar chaotische momenten op in de eerste helft, die we met recht misschien ook alleen met dat woord kunnen omschrijven: chaotisch.

DVVA wist in de eerste helft de rust niet te vinden. Ballen stuiterden weg, of werden te snel hoog naar voren gejast (met wind tegen) en tegenstanders werden niet goed genoeg op- of aangepakt. Desondanks bleek Zeeburgia een tamelijk tandeloze tegenstander en waren er nauwelijks gevaarlijke momenten. Uiteindelijk wist DVVA dan toch op voorsprong te komen. Een hoge bal van Joost werd door Simon met het hoofd verlengd, waarna topscorer Tim Cardol de moeilijke bal knap binnen kon schieten: 1-0. De voorsprong bracht echter niet de kalmte die zo hard nodig was. Enige tijd later gunde DVVA de tegenstander een levensgrote kans door een misverstandje achterin en dat werd niet onbenut gelaten. DVVA vond uiteindelijk toch de rust, op het fluitsignaal van de scheidsrechter, met een stand op het scoreboard van één tegen één.

Tijdens de thee werd de tactiek nog eens goed besproken en werd zelfs de langetermijnplanning heroverwogen: “jongens, als we dit verliezen kunnen we beter gaan korfballen.” Joris verwisselde zijn rechtshalfplek voor een paar keepershandschoenen en tot op het bot gemotiveerd ging het team het veld weer op.

Onze aversie jegens korfbal bleek duidelijk tijdens het tweede bedrijf: het voetbal was feller, duels werden eindelijk aangegaan en er werd geen kans weggegeven. Niemand liet het meer afweten, maar in het bijzonder Groucho maakte indruk op het middenveld. Een klein kwartier na de rust betaalde deze hernieuwde vechtlust zich uit. Een strakke voorzet van Tim, die bij de eerste paal werd ingekopt door Simon zette DVVA op een welverdiende 2-1 voorsprong. En vanaf dat moment was het aan. Een corner van de ene Tim (de herboren Teun) werd binnengewerkt door de andere Tim: 3-1.  Zo’n twintig minuten voor tijd kwam de door hoofdpijn gepijnigde Ruben Cardol, op de been gehouden door twee aspirines, zijn broer aflossen in de voorhoede. Hij wist Teun binnen de zestien te bereiken, die vanuit de draai de aanval verzilverde: 4-1. Later mocht Teun nogmaals juichen: na een fantastische actie, die iets over de middencirkel begon, stuurde hij drie verdedigers het bos in, om vervolgens ook de keeper het nakijken te geven met een bekeken bal in de linkerhoek: 5-1.

In de laatste minuut kreeg Zeeburgia nog een vrije trap op een meter of 25 en was het ook Joris niet gegund om de nul te houden. Na een fantastische trap vloog de bal vol de rechterkruising in, waarmee de eindstand werd beslist: 5-2.

Met deze overwinning zet het 14e  zijn jacht op de derde plek na het gelijkspel van vorige week weer enigszins op de rails. Omdat concurrenten Swift, Wartburgia en TOS ACTIEF (verrassende overwinning bij TABA thuis) ook wisten te winnen, zal puntenverlies in de komende weken nog altijd een dooddoener blijven. Het is te hopen dat DVVA de komende wedstrijden de vechtlust uit de tweede helft kan blijven opbrengen als we de derde plaats in zicht willen houden.

 

 


Gretig 13e pakt eerste drie punten van het seizoen

Geschreven op dinsdag 23 september 2014, 08:11u door Arthur Buijs


Het was eindelijk weer zaterdag en Swift thuis stond op het programma. Niet op het gebruikelijke thuistijdstip half drie maar om half vijf. Dat gaf de nachtbrakers onder ons ruim de tijd om hun karkassen bij elkaar te vegen en fit op de club te verschijnen. Het zonnetje hing laag, het was gemoedelijk warm en op het terras dronk men bier. Een mooie zomeravondwedstrijd lag in het verschiet.

En we konden wel een mooie wedstrijd gebruiken na de onbeholpen nederlaag van vorige week tegen Tos Actief. In tegenstelling tot toen was het 13e nu wel meteen bij de les. Er werd geconcentreerd gevoetbald en vooral de verdediging bleek te hebben geleerd van de beschamende openingsfase van het eerste competitieduel. Na enkele keren de lat geraakt te hebben, kwamen we in de slotfase van de eerste helft verdiend op voorsprong. Het was nieuwe aanwinst (?) Jasper die met een bekeken afstandsschot de score opende.

Na een kopje thee op het gras begonnen we de tweede helft op vergelijkbare manier als de eerste. Er was balbezit over een weer en de welpen zochten geduldig naar kansen om de voorsprong uit te breiden. Zoals gebruikelijk werd er gecounterd en dit leidde tot aardige kansen. De 2-0 ontstond uit een afstandsschot van Tim Cardol, maar de goal komt wat mij betreft op conto van de stuntelende keeper van Swift, die de bal netjes in zijn eigen netje legde. Even later scoorde Cardol ook de verlossende 3-0, waarmee de eerste drie punten veilig waren. Swift scoorde nog wel een schitterende goal buiten bereik van keeper Thijs, die zijn langverwachte rentree maakte. Verdere problemen bleven ons bespaard, met dank aan de scheidsrechter. Zo werd een handsbal van Buijs in de eigen zestien over het hoofd gezien. Daarnaast werd het ook nog bijna gezellig toen Thijs een Swift aanvaller een vriendelijk duwtje in de rug gaf. Het liep met een sisser af.

Uiteindelijk een verdiende overwinning. Volgende week RAP uit, dat zijn eerste wedstrijd met 8-0 wist te winnen. We zijn gewaarschuwd dus.

P.S. Tijdens de derde helft probeerden enkele van ons (tevergeefs) de gemiddelde leeftijd van het team uit te rekenen. Ik geloof dat hier onder andere Tim, Jelle en Niek bij betrokken waren. Ik heb het later zelf even uitgerekend en ik kwam op een gemiddelde leeftijd van 28. Dit betekent dat we dit seizoen gemiddeld genomen tegen de top van onze fysieke mogelijkheden aan schurken. Dat belooft wat.


Opportunistisch DVVA 14 boekt ruime bekerzege

Geschreven op dinsdag 09 september 2014, 13:27u door Niek Benedictus


De onvolprezen helden van het 14e liepen de hele zomer met een vieze smaak in de mond. Daar lagen niet eens de liters pils die tijdens het uiterst professionele trainingsweekend naar binnen werden geklokt aan ten grondslag. Nee, het gebrek aan het zoet van een overwinning was de boosdoener. De laatste driepunter dateerde immers al van 23 april, toen de wereld nog nooit van Memphis Depay had gehoord en Isis een charmante meisjesnaam was. Het tij van hardnekkige tegenspoed werd uiteindelijk gekeerd op de rubberen vlakte van WV-HEDW, waar DVVA een effectieve 5-2 overwinning in de wacht zou slepen.

 

Ondanks de afwezigheid van geblesseerd speler/coach Kristiaan Kiwitz trad geel-zwart aan in de 4-3-3 opstelling die vorige week een nipte 1-7 nederlaag had opgeleverd tegen FC Almere. Alsof het een kopie van die wedstrijd betrof, ging het 14e ook deze bekerpot voortvarend van start. Met een aanval uit het boekje opende Rick Busscher al vroeg in de wedstrijd de score met een bekeken schot. Toch gingen de blauw-witten met een 2-1 voorsprong de rust in. Gelegenheidsdoelman Teun Jansen moest na een reeks defensieve fouten twee keer vissen, mede omdat er voor de tegenstand te veel ruimte op het middenveld ontstond om te voetballen. Starend naar de Passie werd de suikerloze thee genuttigd en een beslissende tactische omzetting gemaakt: met een versterkt middenveld van vier en een positiewisseling van laatste man en spits zou WV-HEDW 21 volledig op het verkeerde been worden gezet.

 

Wat heet: de tweede helft eindigde in een feilloze 4-0 overwinning. De thuisploeg creëerde slechts anderhalf kansje en liet zich telkens verrassen door de kopspecialiteit van Jelle Bosch, die tussen het Syriëgangerjagen door tijd in zijn agenda had gevonden om er zelf twee in te prikken. Joost Velzeboer manifesteerde zich nadrukkelijk als een onvermoeibare kuitenbijter en de nieuwe Joeri maakte ondanks zijn gebrek aan veldvoetbalervaring een gedegen indruk. Tel daar de werklust van een naar succes hunkerend elftal bij op en je hebt een selectie waarvoor de liefhebber naar Sportpark Drieburg komt. Zaterdag trekt de karavaan opnieuw naar Amsterdam Oost-Oost voor de kraker tegen Tot Ons Plezier Actief. Precies, de club waar het 14e op 23 april zijn laatste competitiezege boekte.

 

WV-HEDW 21 – DVVA 14 2-5 (2-1)

0-1   Busscher

1-1   WV-HEDW

2-1 WV-HEDW

2-2 Cardol Sr.

2-3 Bosch

2-4 Bosch

 

2-5 Cardol Sr.


Voorkeurstijden tegenstanders

Geschreven op dinsdag 12 augustus 2014, 22:42u door Algemeen


Team Voorkeurstijd
Tos Actief 5 15:00
RAP 11 12:00
Overamstel 7 13:00
Meer de 8 12:00
RKAVIC 7 15:00
JOS 9 16:30
TABA 2 12:45
Zeeburgia 3 14:00
Wartburgia 6 11:00
WV-HEDW 20 14:00
Swift 12 15:00
DVVA 13 14:30

Seizoen 2014-2015

Geschreven op zondag 27 juli 2014, 16:06u door Jan Doggen


 

Het bekerprogramma is bekend, via het jaarprogramma kun je de 3 wedstrijden zien. 

Hierbij de toch wel verrassende competitieindeling:

  1. DVVA 13
  2. JOS/W'graafsmeer 9
  3. Meer de 8
  4. Overamstel 7
  5. RAP 11
  6. RKAVIC 7
  7. Swift 12
  8. TABA 2
  9. Tos Actief 5
  10. WV-HEDW 20
  11. Wartburgia 6
  12. Zeeburgia 3

De reactie van de KNVB:

Er is dit jaar voor het eerst gebruik gemaakt van ACPI (Automatische Concept Poule Indeling). Hierdoor zullen er wellicht andere poule-indelingen tot stand zijn gekomen, dan wat je gewend bent.

Hiervoor is gekozen omdat het de reisafstanden aanzienlijk kan verminderen.

De KNVB wil benadrukken dat het om de conceptindelingen gaat en er nog veranderingen kunnen plaatsvinden. Dit door nieuwe aanmeldingen van teams of door terugtrekkingen.


Het Jaarprogramma zal worden bijgewerkt indien de indeling bekend is.