Login
Toon overzicht alle artikelen
Toon alle artikelen

Seizoen 2017-2018


Indeling 2017-2018

Geschreven op maandag 11 september 2017, 14:01u door Jan Doggen


Nr. Team Voorkeurstijd
1 DVVA 12 14:30
8 Swift 12 15:00
9 RKAVIC 5 14:30
11 WV-HEDW 18 14:30
7 Wartburgia 6 14:30
6 RAP 6 12:00
2 Arsenal ASV 7 16:30
12 TABA 5 12:45
5 JOS/W'graafsmeer 10 12:15
10 Meer de 8 12:30
3 FC Amsterdamse Bos 6 10:30
14 Overamstel 7 14:00
13 Tos Actief 5 12:15
4 Zeeburgia 6 13:45

 


Seizoen 2016-2017


Competitieindeling 2016-2017 (update)

Geschreven op dinsdag 02 augustus 2016, 17:30u door Jan Doggen


Team Voorkeurstijd
DVVA 12 14:30
Buitenveldert 4 13:45
JOS/W'graafsmeer 7 16:30
Swift 8 12:20
RKAVIC 4 14:30
WV-HEDW 17 12:15
FC Amsterdamse Bos 3 14:00
RAP 8 14:30
Amstelveen 6 14:30
Arsenal ASV 5 12:00
Meer de 7 12:30
AFC 12 17:00

 


Seizoen 2015-2016


DVVA 13 (Het 14e) ruikt titel na late winst op Overamstel 8

Geschreven op dinsdag 03 mei 2016, 10:55u door Thijs Beumer


Vrijdagavond, 22.46 uur. Spanning in de groeps-app. Wat doet iedereen? Pakt een ieder zijn rust voor de dag van morgen? Staat Kai niet nog in de Bubbels? En Ruben, waar slaapt hij vannacht?

Maar gelukkig. Een enkeling neemt hooguit nog één pilsje rond middernacht als voorbode voor een goede nacht slaap. De sociale controleurs kunnen met een gerust hart naar bed, de focus is er duidelijk. Morgen moet het namelijk gebeuren: een belangrijke stap naar het eerste kampioenschap in de geschiedenis van DVVA 13 (het14e): Overamstel thuis. Na het unieke Herbmeisterschaft in de winter, ligt er nu de kans tot de ultieme verzilvering van een grandioos seizoen.

Zaterdagochtend, 08:57 uur. Teun is wakker geworden van de zenuwen en is de eerste die zich meldt in de app. Velen volgen, men is klaar om te vlammen en kan niet wachten tot het half 1 is. Visoenen van jongensdromen die in vervulling gaan op Sportpark Drieburg spoken door de hoofden van de DVVA’ers, terwijl ze hun bakjes muesli maar amper door hun strakgespannen keeltjes kunnen krijgen. Hun vriendinnen kijken zorgelijk, en vragen of ze misschien ziek zijn. “Half één, Overamstel thuis”, is het antwoord dat ze krijgen, op een toon alsof ze dat best hadden kunnen weten.

Op andere plekken in Amsterdam worden rond die tijd ook elf andere spelers wakker; de mannen van Overamstel. Ook zij voelen de spanning, want ook zij kunnen nog kampioen worden. Mits er vandaag gewonnen wordt. Mits. De eerste ontmoeting tegen DVVA 13 (het 14e) – die meer weg had van een waterballet dan van een voetbalwedstrijd- hadden ze nog met 4-2 kunnen winnen, maar ook zij weten dat vandaag alles anders kan zijn. Het is een wedstrijd op zich. Vandaag worden de jongens van de mannen gescheiden.

Zaterdagochtend, 11.45 uur. De selectie van DVVA 13 (het 14e) arriveert op Sportpark Drieburg. Men geeft elkaar klamme handjes, de grootste praters zijn vandaag het stilst. De eerste psychologische slag wordt geslagen door Overamstel: doordat zij gele shirts hebben meegenomen, moet DVVA in het blauw. Tamelijk onwennig hijst men zich in de ongewassen broekjes en de enigszins obscure blauwe uitshirts.

Zaterdagmiddag, 12.30 uur. Het eerste fluitsignaal galmt over veld 2. We zijn los. Met Jacob als kapitein op een oorlogsschip, zetten we druk op iedere bal en wint DVVA bijna ieder fysiek duel. Teun en Tim staan tegenover twee klasbakken van verdedigers, en hebben moeite om kansen te creëren. De druk op deze wedstrijd is voelbaar, bij allebei de teams. Een schoonheidsfout achterin bij DVVA leidt zowaar tot een grote kans, maar de spits van Overamstel stuit op de nieuwe keeperhandschoenen van Thijs. Gesteund door een driekoppige spelersvrouwendelegatie en de geblesseerden Thom en Kristiaan, werkt het 14e zich de eerste 45 minuten door. Ruststand: 0-0.

In de kleedkamer proberen sommigen nieuwe tactieken te bespreken, een traditie die men graag in stand houdt, maar eigenlijk nooit effect heeft gesorteerd. “Minder de lange bal spelen”, klinkt het. “Meer voetballen vanuit het middenveld”. En “meer de keeper testen, die alles met zijn voeten doet”. Dat soort dingen. Joris merkt op dat er ook erg veel goed gaat, waarvan akte. DVVA gaat met frisse moed het tweede bedrijf in.

Zaterdagmiddag, 13:30 uur. Aftrap tweede helft.  De spanning lijkt in de tweede helft tot nóg grotere hoogtes te zijn gestegen. Beter wordt het voetbal er niet van, maar de ruimtes worden langzaam groter. DVVA 13 (het14e) dringt aan.

Dan, uit het niets: Teun breekt door aan de rechterflank. Hij kan kiezen, wat gaat ie doen? Hij besluit de keeper te testen, u weet wel, die alles met zijn voeten doet. En zo geschiedt. De pegel van Teun ketst af op de voet van de Overamstelse goalie, en komt precies voor de voeten van -Oh jezeeker- Onno Spruijt. De Man van Glas. De Man van de Groene Broek. Maar vandaag vooral De Man van de 1-0 tegen Overamstel. Wát een ijzige kalmte, wát een beheersing, wát een moment. Er barst een ongekende vreugde los bij de DVVA’ers op het veld en daarnaast, terwijl Teun een vorm van solistische duivelsuitdrijving ten tonele brengt en zijn eigen -terechte- feestje viert door middel van een lange, intense sprint met diverse vreugdesprongetjes.

Met het stijgen van de spanning, bereiken ook sommige voetbalhoofden een kookpunt. Als DVVA’er Niek een geniepige schop op zijn achillespees moet incasseren, om vervolgens van de dader te horen dat hij zich aanstelt, raakt de poep even de ventilator. Een opstootje volgt, wat beide kemphanen op een disciplinaire afkoelingsperiode van 10 minuten komt te staan. Het hoort er een beetje bij in een kampioensstrijd. Waar gehakt wordt vallen spaanders.

Met 10 tegen 10 dringt Overamstel – dat nu wel moet komen - aan. Niets doen is geen optie, het kampioenschap glipt ze uit de vingers. Met vereende kracht trekken ze naar voren, wat ze op een zeker moment een vrije trap oplevert, zo’n 25 meter van het doel. Murphy’s law treedt onverbiddelijk in werking voor DVVA, zoals wel vaker dit seizoen. De vrije trap wordt in eerste instantie nog recht in het gelaat van Rick ‘took one for the team’ Busscher geschoten, maar de afgeslagen bal wordt slim ingekopt door de nummer 7 van Overamstel. Via de rug van Joeri Jorg rolt de bal vervolgens tergend langzaam in de verre hoek: 1-1. Onverdiend, en letterlijk eentje die uit de lucht kwam vallen. DVVA kan weer opnieuw beginnen.

Maar in plaats van zichzelf lusteloos naar de guillotine te laten leiden, recht men de rug en gaat door. De gedachte aan een mogelijke titel en de goede nacht slaap weekt extra krachten los bij de geel-zwarte spreeuwen. ‘De tegengoal was niet meer dan een incident, we kunnen ze hebben!’, lijkt de gedachte.

Dan, een diepe pass van Overamstel. Thijs komt uit zijn goal en loeit de bal (in een poging deze over de zijlijn te rammen, dus nee, hij probeerde dit keer niemand uit te kappen) tegen de schouder van de aanstormende spits. De schrik slaat de DVVA’ers om het hart. De spits van Overamstel loopt door, neemt de bal aan op drie meter van het lege doel, hij schiet….maar maait vol over de bal heen. Hij probeert het nog een keer, maar de toegesnelde Joeri Jorg gooit zich als een leeuw voor de bal. Een grondworstelduel volgt, dat overtuigend gewonnen wordt door Joeri. DVVA haalt opgelucht adem. Het kon wel eens hét beslissende moment van het seizoen zijn geweest, nu al.

Ondertussen: Tim Cardol sleurt, rent en jaagt. Zijn moment móet een keer komen. We schrijven een kleine tien minuten voor tijd. Met de bal aan een touwtje soleert hij vanaf links door de defensie van Overamstel heen en produceert een -naar eigen zeggen- ‘Kluivert-achtig’ schot in de korte hoek. Sportpark Drieburg houdt zijn adem in, de seconden kruipen voorbij als uren, tot dan eindelijk dat netje bolt. Hij zit er in! Tim Cardol! 2-1! Geschiedenis wordt geschreven! DVVA’ers vallen elkaar met natte ogen in de armen, oerkreten zijn hoorbaar van hier tot in Bad Bentheim. Kersverse vader David Rozema sprint het veld in om mee te delen in de vreugde, kersverse verloofde Joeri Baarda gooit zijn grensvlag in de lucht om zijn vuisten ten volle te kunnen ballen. Wát een ontlading, daar op veld 2!

De focus moet echter snel terug bij de Veertieners, want de spannendste minuten van de dag staan voor de deur. Overamstel gaat alles of niets spelen, en DVVA moet ze gaan tegenhouden. Nog ruim vijf minuten. Een vrije trap tegen. Kut. Oppassen. Een gigantische scrimmage voor de goal, als dat balletje verkeerd valt…Bal weg. Pfiew! Het 14e vecht voor wat het waard is, dit mogen ze niet meer weggeven. Ondertussen worden de ruimtes groter, en zien ze zelfs nog een mogelijkheid om aan te vallen. Joris gooit er een ultieme sprint uit als Tim aan de rechterkant van het veld aan de bal is. Perfect op maat bedient hij de aanstormende Cageman, die met een bekeken schot in de verre hoek zowaar de 3-1 aantekent! Het feest is compleet, dit is de nekslag! De spelers van Overamstel storten collectief ter aarde. Geluk en verdriet waren nog nooit zo mooi in één beeld gevangen.

Zaterdagmiddag, 14:20 uur. Het laatste fluitsignaal. Weer een stap dichter bij het kampioenschap, de eerste plaats is teruggepakt. Euforisch en trots stapt DVVA 13 (het14e) het veld af. Trots op zichzelf, trots op elkaar. De shirts stinken opeens niet meer. En die blauwe kleur, ach, misschien brengt het zelfs wel geluk.

Nog twee wedstrijden voordat DVVA 13 (het 14e) die felbegeerde schaal omhoog kan houden, nog twee wedstrijden voordat eeuwige roem hen definitief ten dele kan vallen. De eerstvolgende horde is RAP thuis, aanstaande zaterdag. Kom de Veertieners aanmoedigen! Neem fakkels mee, neem je schoonmoeder mee. We zullen het nodig hebben!


Bloedeloze 0-0 voor DVVA 13 (het 14e) op het Olympiaplein

Geschreven op maandag 07 maart 2016, 13:53u door Tim Cardol


Of het aan de steeds voller stromende ziekenboeg ligt, of aan de gunstig gelegen ligging van Sportpark Olympiaplein, op 5 maart om 15.00 was een aanzienlijke delegatie DVVA 13-supporters getuige van de kraker in de reserve 5e klasse 10: Swift 13 – DVVA 13 (het 14e).

Een bezoek aan de witblauwe heren in Amsterdam-Zuid is eerste instantie een genot. Vijf euro betalen voor het mogen aanschouwen van het lokale vlaggenschip, bij de barista twijfelen of je koffie uit de kan wilt, of versgemalen bonenkoffie en in het toilet worden aangestaard door de wijsheid van Cruijff: “Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt.” Dat die tegeltjeswijsheid profetisch zou zijn, kon het massaal meegereisde publiek toen nog niet bevroeden.

Omdat het in oktober 2015 al eens zijn waarde had bewezen, besloot het technisch hart om ook in de terugwedstrijd tegen het sterk geachte Swift 13 in een defensieve 5-3-2 ten strijde te trekken. Emoties waren er voorafgaand in de kleedkamer waar de langverwachte rentree van Kristiaan Kiwitz werd aangekondigd. Bij absentie van Twitterkeep Thijs, was het zijn taak het geelzwarte doel schoon te houden.

De angst voor Swift bleek ongegrond. De defensieve organisatie van de geelzwarte leeuwen stond en gaf weinig weg en al snel bleek het klagende keurkorps van de heren uit Zuid zich te richten op allerhande randverschijnselen. Zo was het de rechtsback van Swift die na een in zijn ogen omstreden beslissing “Wat is dit?” uitriep. De vraag werd gecounterd door een enigszins katerige Jacob Bosma met “Een voetbalveld”, waarmee een nakende existentiële crisis werd gesmoord. Filosofische bespiegeling zijn in de door de oude Grieken beheerste straten van Oud-Zuid nooit ver weg.

Het voortdurende geweeklaag van de jongelui van Swift kwam het voetbal niet ten goede, te meer daar de leidsman halverwege de eerste helft besloot de aanvoerder voor tien minuten naar de kant te sturen. Al wat geelzwart was wist er maar bar weinig tegenover te stellen. Een schotje van Groucho Wullings na een corner en een bal net over door spits Tim Cardol was de schamele oogst van de eerste helft. Grote winnaar waren derhalve de doelnetten die aan geen enkele slijtage onderhevig waren. De schamele Zuidbewoner die hoop had uit zijn raam zijn zaterdagmiddag te kunnen veraangenamen kwam van een koude kermis thuis.

Terwijl in de WhatsApp Joost Velzeboer verslag deed van zijn terugreis uit één of ander decadent wintersportoord, bereidde het 14e zich voor op een tweede helft die de titelaspiraties in leven moesten houden. Omdat het verdedigend stond als een huis, werd besloten op de zelfde weg voort te gaan en te vertrouwen op dat ene cruciale doelpuntje. En zo ontvouwde zich ook in de tweede helft een schaakwedstrijd waarvan de supporters aan de zijlijn des ochtends niet hadden kunnen bevroeden dat hun ogen ervan zouden gaan bloeden.

Het was DVVA 13 dat in de tweede helft waar de ruimtes langzaam groter werden in eerste instantie de wedstrijd naar zich toetrok. Zo stuitte een harde kopbal van spits Jip Frank op de handen van de alleraardigste Swift-keeper – naar eigen zeggen zonder lensen – en deed Groucho Wullings uit een corner toch het doelnet nog eens pijn. Helaas voor DVVA betrof het daarbij de verkeerde kant van het net. En zo strompelde de wedstrijd zich naar een bloedeloze nul nul.

In de slotfase werd het toch nog even spannend toen Swift zich nog eenmaal oprichtte in de hoop een overwinning te forceren. Het resulteerde in een reeks corners, waarvan de meest noemenswaardige resulteerde in een lepe boogbal van rand zestien. Dat was echter buiten Kristiaan Kiwitz die er met een Oscar Moens-trademark-reflex voor zorgde dat zijn langverwachte rentree werd opgeluisterd met een clean sheet.

“Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt.” Er gebeurde bij Swift 13 – DVVA 13 maar weinig en dus droop het aangeslagen publiek na het laatste fluitsignaal af naar de kantine waar het bier smaakte en de spelersvrouwen van Swift attractiever bleken dan negentig minuten 5-3-2 spelen. Grote concurrent Geuzen-Middenmeer is inmiddels genaderd tot op 1 punt.
Op zaterdag 12 maart vindt daarom om 13.00 op Sportpark Middenmeer een cruciale wedstrijd plaats. Komt allen, we spelen waarschijnlijk 5-3-2!


DVVA 13 (het 14e) - Tos Actief 6 2-1

Geschreven op dinsdag 09 februari 2016, 09:05u door Algemeen


Door Joeri Baarda

6 februari 2016, wakker worden in de wetenschap dat om 12.30 uur DVVA 13 tegen TOS ACTIEF 6 op het programma stond.  Niks bijzonders zou je denken. Toch was dit geen wedstrijd net als alle anderen. De koploper als gastheer van de ploeg die bij een overwinning qua verliespunten op gelijke hoogte zouden komen. Een wedstrijd die de Zaterdag reserve 5e klasse competitie weer zou kunnen openbreken. Daarentegen was dit ook de wedstrijd waarbij de Gele Leeuwen van het Veertiende ook een statement zouden kunnen maken richting de concurrentie. Na een moeizame hervatting van de competitie tegen enkele laagvliegers was dit namelijk het moment om te laten zien dat zij toch echt de te kloppen ploeg zijn dit seizoen. Dit zorgde bij menig speler van DVVA toch voor de nodige spanning in het lijf, gezonde spanning, zo bleek later.

8.52 uur, de eerste activiteiten werden al waargenomen in de Herbstmeister app, zeker voor een zaterdag is dit vrij uniek. Met een kleine steunbetuiging van de afwezigen die dag werd de gang naar de kleedkamer ingezet. Ook Peter Swart was weer in de gelederen om het gemis van een aantal spelers op te vangen. Doordat de coach schitterde in afwezigheid nam Tim de verantwoordelijkheid op zich voor het bekend maken van de opstelling, ditmaal al in de kleedkamer. De sfeer ontspannen, zoals altijd. Zodra de deur van de kleedkamer openging en de eerste spelers de gang naar het veld inzetten was de focus echter direct aanwezig en na een serieuze warming-up klonk om 12.30 uur het fluitsignaal. Ook TOS ACTIEF leek deze wedstrijd uiterst serieus te nemen. Bij de aftrap werden zij toegejuicht door meegereisde fans, een bank vol wisselspelers en een fanatieke coach.

In de aarzelende beginfase werd niet direct duidelijk wie de betere ploeg was, geen van beide teams creëerde fatsoenlijke kansen op het zware veld. Totdat Onno Spruijt per abuis de bal in de voeten gespeeld kreeg door een speler van TOS na goed doorjagen van Tim Cardol. Met een bekeken schot, rechtsonder in de hoek, zette hij in de 10e minuut de Herbstmeister op een 1 – 0 voorsprong. Een heerlijke treffer, het vertrouwen was direct voelbaar op het veld bij de DVVA’ers en de spelers van TOS waren toch echt even van slag.

Na wat kansen over en weer leken beide ploegen  de rust in te gaan met de 1 – 0  tussenstand. Niets is minder waar. Tim kreeg in de 40e minuut de bal aangespeeld door Onno aan de linkerkant van het 16-meter gebied. Hij leek de bal voor te gaan geven maar zag dat er op dat moment weinig medespelers waren die in een betere scoringspositie stonden dan hij zelf. Na enige aarzeling besloot hij verwoestend uit te halen. Via de handen van de keeper en de onderkant van de lat lag de bal in het netje, wat een geweldige goal! Bij een stand van 2 – 0 klonk niet veel later het rustsignaal.

TOS zou getergd en met aanvallend spel de kleedkamer uit komen. Dit zorgde alleen niet direct voor opgelegde kansen in het voordeel van TOS, integendeel. DVVA had de 3 – 0 enkele keren kunnen en misschien wel moeten maken. Dit gebeurde niet.

Plotseling viel de 2 – 1, 10 minuten voor tijd. Na een goede uittrap van de keeper wist de spits van TOS de bal listig over de wederom goed keepende Thijs heen te werken. Het besef bij de spelers van DVVA 13 was er direct, dit zouden een lastige laatste 10 minuten worden. De coach van TOS bracht meteen enkele geheime wapens het veld in. Grote, sterke spelers werden naar voren gestuurd onder het mom van pompen of verzuipen. Het was afzien, duels werden steeds fysieker en TOS kreeg meerdere vrije trappen op gevaarlijke plekken en had ook aan corners geen gebrek. De grote krachten voorin waren een pittige kluif voor de verdedigers van DVVA maar het gevaar dat gesticht werd was minimaal.

Na 95 minuten klonk eindelijk het verlossende fluitsignaal. Al met al was dit een complete teamprestatie die een terechte winnaar op heeft geleverd. De coach van de tegenpartij was het daar volkomen mee eens. Dit bleek wel uit de woorden die hij zijn spelers na afloop meegaf: ‘Mannen, verliezen van de koploper... Dat telt gewoon als een overwinning’.

Maar de echte overwinnaars hebben zichzelf door middel van deze 2 – 1 zege steviger aan kop genesteld. Nadat ook de 3e helft werd gewonnen en na afloop bleek dat Swift had verloren (2-1) bij De Meer, kon het 14e spreken van een heel goed weekend. De toon voor de rest van het seizoen is gezet.


DVVA 13 (het 14e) sluit 2015 af als Herbstmeister

Geschreven op zondag 20 december 2015, 14:25u door Tim Cardol


Toen de geelzwarte brigade van Jan Doggen op 26 september teleurgesteld van het veld liep waren er alle voortekenen voor wederom een bescheiden rol in de anonimiteit van de zaterdag vijfde klasse. Een 1-3 nederlaag tegen WV HEDW, geploeter in de marge en onderling gemopper deden vermoeden dat ook dit jaar de punten weer voornamelijk in de kantine gescoord moesten gaan worden. Negen overwinningen later hangt de vlag er beduidend beter bij. Wat wil, de vlag hangt in top. DVVA 13 (het 14e) mag zich de trotse Herbstmeister van de reserve 5e klasse 10 noemen en ook niet onbelangrijk koploper van de DVVA league.

Het begin was nog wat aarzelend met een hangen en wurgen overwinning bij de laagvliegers van Zeeburgia, maar de overwinning die volgde op het tot dan toe ongenaakbare Swift vormde de opmaat voor een prachtige eerste seizoenshelft.

Die seizoenshelft diende op 19 december bekroond te worden met het Herbstmeisterschap. De voortekenen waren ongunstig. De hoge heren in Zeist besloten op maandag alsnog een inhaalwedstrijd in te lassen hetgeen niet door iedereen geanticipeerd bleek. Zo was aanvoerder Jan Doggen inmiddels aan het scouten geslagen aan de West-Afrikaanse kust en moest ook het duo-sloopbedrijf Thom en Joeri BV verstek laten gaan en dus moest er gepuzzeld worden door het technisch hart. De gunfactor van het 14e is echter hoog en dus stroomden de aanmeldingen voor een mogelijk plekje op de platte kar aan het eind van het seizoen gestaag binnen. Coach Jelle Bosch en interim-aanvoerder Tim Cardol konden derhalve een meer dan vijfde klasse-waardige ploeg op de been brengen.

Ook De Meer 10 dat in de weken ervoor tegen een aantal zeperds was aangelopen, was er in geslaagd een volwaardig elftal te formeren. In combinatie met een voetbalveld waarop een beetje Mudmasters Run waarschijnlijk zou worden afgelast, waren alle ingrediënten aanwezig voor een prachtig slotakkoord van het geelzwarte seizoen.

DVVA begon aarzelend aan de eerste helft en moest al snel achteruit. De defensie onder aanvoering van Geert-Jan Bron hield zich echter prima en bezijden een handvol corners en een afstandschot dat katachtig door Thijs Beumer uit de hoek werd getikt, werd de wedstrijd prima gecontroleerd. Spelend vanuit een 4-3-3 formatie met Peter Swart als loper op het middenveld probeerde DVVA vervolgens langzaam maar zeker grip op de wedstrijd én voornamelijk op het veld te krijgen. Dat was een moeizaam verhaal. Ballen glipten van voeten, spelers gingen her en der pardoes onderuit en de spaarzaam toegestroomde bezoekers werden allesbehalve verwend. Uiteindelijk viel er aan geelzwarte zijde één grote kans te noteren. Tim Cardol kreeg uit de kluts een voorzet voor zijn voeten en wist deze na moeizaam beheersen op de paal te prikken. 0-0 was de stand na 45 minuten en zuchtend en steunen zochten beide elftallen de thee op.

Na rust was het spelbeeld niet heel anders. De Meer gooide de bal zo veel mogelijk hoog in de zestien en DVVA 13 (het 14e) probeerde zich onder de druk uit te voetballen. De manier waarop het geelzwarte legioen uiteindelijk op voorsprong kwam was exemplarisch voor de wedstrijd. Na gerommel in de verdediging van De Meer kwam de bal uiteindelijk terecht op de borst van Peter Swart die controleerde en er vervolgens op goed geluk een omhaal uitperste. Tergend langzaam ging de bal vervolgens met een grote boog richting goal om vervolgens onder de lat en net boven de grabbelende goalie in de goal te verdwijnen. 1-0, DVVA had de zo begeerde overwinning voor het grijpen.

Vertrouwend op een solide defensie werd vervolgens door gelegenheidscoaches Teun en Jacob besloten om de wedstrijd op slot te gooien. Tim Cardol werd een linie naar achteren gehaald en voorin mochten Mathijs van Eeuwen en Ruben Cardol proberen nog enig succes te maken van de veelal gehanteerde lange bal.

Met een schmierende en tierende Michael Kühlmann op de back, een onvermoeibaar coachende Geert-Jan Bron en een zelfverzekerde sluitpost werd De Meer vervolgens te kennen gegeven dat er niets te halen viel. Hachelijk werd het nog wel. Het was te danken aan Thijs Beumer, die zich enkele malen met gevaar voor eigen leven voor spits en bal wierp, dat na negentig minuten en een beetje bij een 1-0 stand door de hier en daar weifelende, maar faire leidsman werd afgefloten. DVVA 13 (het 14e) kon aan het bier in de wetenschap dat het zeker een maand koploper is. Dat tegenstrever Swift onderuit ging bij WV HEDW was daarbij een extra kers op de taart. 2015 is zo goed als ten einde, maar niet voor dat DVVA 13 (het 14e) op 27 december nog het Door Vriendschap Verenigd Toernooi organiseert. Komt allen!


Verslag RAP - DVVA 13

Geschreven op woensdag 09 december 2015, 08:22u door Niek Benedictus
Gewijzigd op woensdag 09 december 2015, 08:56u door Niek Benedictus


Kampioenschap DVVA 13 weer 3 punten dichterbij

Met overtuigend veldspel heeft DVVA 13 (het 14e) zijn 8ste overwinning op rij geboekt. De kampioen in spe van de reserve 5e klasse liet RAP op eigen veld volkomen kansloos: 0-4. Reserveringen voor een platte kar worden inmiddels geregeld, gele stropdassen met zwarte ‘1’ zijn bijna gedrukt, vaten bier staan klaar voor transport.
 
Reikhalzend hadden de onbetwiste leiders uitgekeken naar de confrontatie met de geduchte tegenstander uit Amstelveen. Vorig seizoen was de zuiderbuur twee maten te groot geweest. Een afgetekende 1-8 thuisnederlaag stond menig geel-zwerte leeuw nog helder bij.
 
Als DVVA 13 uit louter Zeeuwen had bestaan, was de eerste helft een fluitje van een cent geweest. Een woeste mistral joeg de koploper namelijk recht in het gezicht. Onderlinge communicatie was zo goed als onmogelijk, omdat de wind 44 oren deed suizen. Kort veldspel over de grond was dus het devies.
 
Traditiegetrouw werd als een klam bord natte tosti’s begonnen aan de wedstrijd. Van goed combinatievoetbal kwam niets terecht. De in het wit gestoken Alireza Jahanbaksh flitste telkens langs de achterste linie en wist zijn ploeggenoten keer op keer in stelling te brengen. Dankzij het onscherpe vizier van zijn aanvallende metgezel (vrij worstelen was beter aan hem besteed) en het puike keeperswerk van de populairste keeper van DVVA bleef het 0-0. Het schoffelwerk van de BV Meerdink deed de rest.
 
Langzaam kroop het 14e uit zijn schulp. Met onverwachte flitsaanvallen werd RAPs verdediging keer op keer lelijk te kijk gezet. Een voorbode voor de rest van de wedstrijd. Ook de 0-1 kwam als een duveltje uit een doosje. De Man van Glas had de windstoten goed doorstaan en schoot de bal ijskoud in de korte hoek. Harder had de klap in het gezicht niet kunnen zijn, of het moet de uiterst lompe hoofdbeuk zijn die Tim Cardol moest incasseren.
 
Deerde hem dat? Nee, natuurlijk niet. Met twee doelpunten om in te lijsten stond hij – ondanks het ei boven zijn rechteroog – aan de basis van een glansrijke overwinning. Nog mooier was de 0-2 op naam van Tim Jansen, zijn kompaan in de aanval. Hij ging als volgt.
 
Meerdink met een strakke lange pass op het hoofd van Tim J. Die kopt hem door op Tim C, die zoals altijd in de linkerhoek van het veld te vinden is. Een goede aanname, een gewonnen duel en een afgemeten voorzet volgen. Daar, bij de tweede paal, is Tim J. alweer. Hij werpt zijn voeten in de lucht om de bal de juiste richting te geven. Met een vliegende volley verdwijnt de bal in het net. Het verzet van RAP is gebroken. De neutrale toeschouwer wordt verwend. Een halfbevroren Thijs geniet van afstand.
 
Eenmaal aan de ronde meter bier - en voor Joost een broodje bal met mes en vork - worden de smartphones gretig uit de broekzak getoverd om victorie te kraaien op Whatsapp en de nieuwe stand op Voetbal.nl te checken.
 
Tot ieders verbazing bleek het nietige JOS directe concurrent Swift over de knie te hebben gelegd. Blikken van verbijstering over de tafel. Er ging zelfs een telefoontje naar de kantine van JOS om deze onwaarschijnlijke uitslag te verifiëren. Veel wijzer werden we daar niet van. Het was dus duimend afwachten tot woensdag, de laatste dag waarop uitslagen blijkbaar kunnen worden aangevochten.
 
Sommige dingen zijn inderdaad te mooi om waar te zijn. Swift bleek toch de punten van Drieburg te hebben meegenomen. De topper Swift – DVVA 13 van 5 maart 2016 is er nu echt een voor de agenda’s.


Competitieindeling 2015-2016

Geschreven op zaterdag 18 juli 2015, 14:49u door Jan Doggen
Gewijzigd op donderdag 20 augustus 2015, 11:07u door Jan Doggen


Team
Voorkeurstijd
9 DVVA 13 14:30
4 Overbos 5 15:00
7 Geuzen 5 15:00
8 Wartburgia 6 11:00
13 WV-HEDW 21 16:15
6 Swift 13 15:00
3 Overamstel 8 10:00
1 Fortius 7 14:30
14 RAP 13 12:00
10 Meer de 10 12:30
2 Zeeburgia 4 15:00
12 Tos Actief 6 15:00
5 JOS 11 16:30

Seizoen 2014-2015


De verdwenen/gekaapte pizza

Geschreven op maandag 20 april 2015, 10:56u door Thijs Beumer
Gewijzigd op maandag 20 april 2015, 10:56u door Thijs Beumer


18 april 2015. De dag waarop legendes geboren zouden worden en waarop reputaties (verder, dan wel definitief) afstierven. De dag van de verdwenen/gekaapte pizza, en van de loeier van 40 meter. De dag van het 'tyfus polletje', maar ook van de gehaktbalaanval. Maar boven alles was het de dag waarop het 14e floreerde en weer eens deed waar ze goed in is: winnen in de derde helft.

Maar eerst even terug, naar hoe het allemaal begon. 

Onze Lieve Heer had zijn best gedaan om de omstandigheden zo gunstig mogelijk te maken voor het 14e. De blauwe lucht, de zon en de schilderachtige wolkjes vormden een adembenemend decor voor wat een mooie voetbaldag moest worden. Ondergetekende was reeds om 11u30 aangetreden met DVVA 2 om alvast warm te draaien voor de topper die het 14e later deze middag zou gaan spelen tegen Overamstel. Deze generale repetitie eindigde in een solide 0-0. Ook de heren David Rozema en Arthur "Ik vind blauw gewoon een fantastische kleur" Buijs waren reeds op de club, om respectievelijk de onmisbare schakel uit te hangen en een wedstrijd in goede banen te leiden. Clubmannen, waar zouden we zijn zonder ze?

Rond 15 uur begonnen de andere spelers binnen te druppelen op Sportpark Drieburg, zich een weg banend door hordes fans die op jacht waren naar een handtekening (of alleen maar een glimp) van hun helden. Om de gillende massa en de verzamelde pers te vermijden, namen de meer populaire spelers als Niek Benedictus, Thom Meerdink en Joeri Baarda de achteringang. Ook held-van-beroep Kristiaan Kiwitz nam vandaag de moeite om Drieburg met een bezoek te vereren, op krukken, respect!

De wedstrijd werd op het laatste moment verplaatst naar veld 1 vanwege de hoge publieksopkomst. Zo zagen we -naast het volgestroomde DVVA-terras- Dokter Spruijt, Dokter Bosma, the future miss Kooijman, en later ook the future miss (?) Rozema langs het krijt hun helden aanmoedigen. Helaas kon het 14e de verwachtingen niet waarmaken in de 90 speelminuten die volgden. Onrust, slordigheid en het missen van kansen zijn allen niet vreemd voor het 14e, en dat werd deze dag nog maar eens bevestigd. De grootste kans in de eerste helft was voor Tim Cardol, die voor het eerst in zijn carriere niet zichzelf de schuld gaf, maar een ‘ tyfus-polletje’. De vloek was te horen van hier tot Hannover. Tragisch dieptepunt wat niet veel later volgde was de 0-1 van Overamstel. Na onnodig balverlies aan onze kant bij de zijlijn, besloot de linksbinnen van hunnie de bal vol op zijn pantoffel te nemen. Een gevalletje ‘die maakt hij nooit meer’ , maar ondertussen stonden we dus wel weer achter. 

De tweede helft was een stuk aanlokkelijker dan de eerste. Er waren kansen over en weer, maar de stand bleef ongewijzigd. Joeri J. probeerde zelfs nog uit pure wanhoop op ons eigen doel te scoren, maar dat ging ondergetekende toch net iets te ver. Helaas lukte het Overamstel even later toch om ons netje te vinden. Een verlengde ingooi, een frommelballetje, en daarmee de 0-2. Pijnlijk. Maar wij zouden het 14e niet zijn als we op dat moment op zouden geven. We gingen onverstoord verder met het zoeken naar de aansluiting, en die kwam er. Tim Cardol speelde zichzelf knap vrij op links, draaide naar zijn rechter been en verschalkte de doelman met een bekeken schuiver in de verre hoek: 1-2. “Het kan nog!”, werd er geroepen. Nog even de schouders eronder. Helaas leverde het geplande slotoffensief weinig kansen meer op voor het 14e. Na een corner waar zelfs de Twitterkeeper mee op kwam stomen, lepelde Niek de bal over en moesten we ons definitief neer gaan leggen bij een nederlaag.

Maar zoals wel vaker dit seizoen, konden we snel de knop omzetten en ons richten op de derde helft. Het was tijd voor revanche. En, lieve mensen, revanche hebben we genomen. Inmiddels was de groep aangevuld met Wessel, Jonathan, Bas -ik maak je dood in de rust- N. en kaasmeisje Marlies, en kon er aangevangen worden met de High School Party. Maar niet voordat we als een stel varkens doken op een gratis bord gehakt (“Ik heb serieus nog nooit zoiets ergs gezien” - D. Rozema) en nog even in het zonnetje hadden gezeten.

Een observatie van de rest van de avond: bier. Hotdogs. Cheerleaders. Bier. Een verdwenen/gekaapte pizza. Paraplu’s. Bandje dat drie keer het repertoire van totaal zes nummers speelde. Moshpit. Bier. Thom maakt avances op iemand. Ze is gewillig. Punch drinken met een soeplepel. Bier drinken door een trechter. Joeri J. tongworstelt hevig met ?... Niek wil de Amerikaanse vlag verbranden. DJ Patricia. Tim Cardol begint steeds glaziger uit zijn ogen te kijken. Joost krijgt ruzie met een meisje. Thom gaat head first op z’n plaat bij het wegfietsen. Tim krijgt z’n slot niet open en kan inmiddels ook geen normale zinnen meer maken. Na hulp met zijn slot fietst hij vervolgens hard weg. Club Ruk&Pluk. Daar is Tim weer. Joeri J. krijgt te horen dat hij alleen moet slapen. De lichten gaan aan. Tim krijgt sneller dan ooit zijn slot open en fietst zonder iets te zeggen hard naar huis.

Dat was me het avondje weer wel. Bedankt, helden. Volgende week 3 punten en de nul!

De Twitterkeeper.


Wedstrijdverslag 11-04 vs. JOS

Geschreven op woensdag 15 april 2015, 07:57u door Algemeen


Door: Joeri Baarda

Zaterdag 11 april, de dag dat PSV officieel het kampioenschap 2014-2015 binnen kon slepen bij een verlies van Ajax in Almelo. Toch stond dit gegeven rond de klok van 16.30 uur bij menig voetballiefhebber even niet in de volle aandacht, het was namelijk weer tijd voor een pot van DVVA 13 oftewel het Veertiende. Om in de race te blijven voor de derde plaats moest er vandaag gewonnen worden van laagvlieger JOS/Watergraafsmeer 9. Het laag geklasseerde 9e van buurman JOS bleek eerder dit seizoen een pittige tegenstander die desalniettemin terecht met 3 – 2 verslagen werd. 

 

In afwachting van het verschijnen van de tegenstander werden de eerste ballen in de stromende regen onder de ruime DVVA selectie overgespeeld. Twee weken geleden ging het weer van ‘prima voetbalweertje’ naar ‘schijtweer’, vandaag hoopten de geel-zwarten op een omgekeerde variant. De wedstrijd ging namelijk van start onder wat we met recht ‘schijtweer’ mogen noemen.

Met een opstelling waar Thijs weer op doel stond, Thom zijn langverwachte rentree maakte en Jacob als lookalike van Frank de Boer aan de kant stond om de wissels droog te houden onder zijn paraplu, werd er prima aan de wedstrijd begonnen. Al vrij vroeg in de wedstrijd werd Rick weggestuurd over de rechterflank na een goede pass van Arthur. Uit de daaropvolgende voorzet kon Tim Cardol de 0 – 1 binnenwerken. JOS leek op dat moment al gebroken, ze straalden geen dreiging uit en leken de koppies na de 1 – 0 te laten hangen. Vrij snel na de 0 – 1 kon Teun alweer zijn 5e treffer van het voor hem nog korte seizoen bijtekenen: 0 – 2. Waar de 3 – 0 in de maak leek na een geweldig schot van Groucho spatte zijn droom, het maken van zijn eerste treffer voor DVVA, via de vingertoppen van de keeper uiteen op de lat.

Na een half uur spelen stonden er vijf nieuwe namen op het veld. Het vervangen van het verdedigende trio leek echter niet goed uit te pakken. Nadat eerst gescoord werd uit een corner (1 – 2) viel op slag van rust zelfs nog een goal. Thijs die zelfverzekerd 1 op 1 stond met de geheel vrijstaande spits had geen antwoord op een prima uithaal: 2 – 2. Geheel tegen de verhoudingen in ging DVVA gedesillusioneerd de kleedkamer in, wat was hier gebeurd?

Na regen komt echter altijd weer zonneschijn. Dit gezegde beschrijft zowel in letterlijke als figuurlijke zin de tweede helft.

In de rust werden de nodige woorden uitgesproken om elkaar weer scherp de kleedkamer te laten verlaten. Al vrij vroeg in de tweede helft leek dit zijn vruchten af te werpen. In een lekker avondzonnetje kon JOS geen potten meer breken en ‘het Veertiende’ vond via de zijkanten de ruimte. Binnen enkele minuten kon Ruben, na goed werk van Rick, aanleggen voor zijn eerste goal van dit seizoen; 2 – 3.

Niet veel later kon ook een mee opgekomen Thom zijn eerste goal van het seizoen binnenschuiven. Hij stond goed opgesteld bij de tweede paal na een prima voorzet van Tim. Dit was voor Thom ook meteen zijn eerste goal voor DVVA. JOS leek verslagen maar wist toch nog terug te komen uit, wederom, een corner. Ondanks de tussenkomst van Thijs werd de 3 – 4 binnen gewerkt.

Nadat JOS vanwege een blessure met 10 man kwam te staan en zij ondanks het ondertal een alles of niets tactiek hanteerden kwam er veel ruimte te liggen voor de aanvallers. Bij een counter, waar Tim werd weggestuurd over de rechterkant, kon een meegelopen Joeri B. de voorzet van de niet zelfzuchtige topscorer van het team verwerken tot een doelpunt: 3 – 5. Evenals Thom kan hij zaterdag 11 april 2015 inlijsten als de dag dat hij zijn eerste treffer voor het grootse DVVA 13 mocht maken.

 

 Met deze overwinning blijft DVVA 13 meedoen in de strijd om plek 3. Directe concurrent om deze positie, Wartburgia, heeft dit weekend punten laten liggen door gelijk te spelen tegen Tos Actief. Met nog 3 wedstrijden op het programma nadert het seizoen zijn einde en is de strijd absoluut nog niet gestreden. Het is zaak om de winnende lijn van de afgelopen weken door te trekken naar de thuiswedstrijd van volgende week tegen Overamstel.


DVVA - Zeeburgia 5 - 2

Geschreven op zondag 29 maart 2015, 16:34u door Simon Koolstra
Gewijzigd op zondag 29 maart 2015, 16:35u door Simon Koolstra


Hoewel de top 2 van de competitie onwrikbaar vast lijkt te staan, is de race om de derde plaats nog in volle gang. Maar liefst zes teams (Wartburgia, Swift, WV-HEDW, TOS ACTIEF, Overamstel en natuurlijk DVVA) kunnen nog aanspraak maken op de bronzen medaille van het seizoen. Om in de race te blijven is puntenverlies voor het dertiende (ik bedoel natuurlijk het 14e) van DVVA onacceptabel. Met nog zes verliespunten achterstand op Wartburgia en na het debacle van vorige week tegen RKAVIC (3-1 voor, 3-3 gelijk, weet je nog wel?) was de druk om deze week de volle mep te pakken groot, maar met hekkensluiter Zeeburgia op het programma, was het vertrouwen onder de geel-zwarte leeuwen groot.

Het weer ging van ‘prima voetbalweertje’ naar ‘schijtweer’ naar ‘eigenlijk best oké’ op het moment dat de spelers het veld betraden. Zonder de vaste twitterkeepert was het aan Joeri J. om het doel te verdedigen in de eerste helft en iedereen behalve Joost was erbij toen besloten werd om terugspeelballen vandaag maar eens niet te doen vandaag. Dit leverde een paar chaotische momenten op in de eerste helft, die we met recht misschien ook alleen met dat woord kunnen omschrijven: chaotisch.

DVVA wist in de eerste helft de rust niet te vinden. Ballen stuiterden weg, of werden te snel hoog naar voren gejast (met wind tegen) en tegenstanders werden niet goed genoeg op- of aangepakt. Desondanks bleek Zeeburgia een tamelijk tandeloze tegenstander en waren er nauwelijks gevaarlijke momenten. Uiteindelijk wist DVVA dan toch op voorsprong te komen. Een hoge bal van Joost werd door Simon met het hoofd verlengd, waarna topscorer Tim Cardol de moeilijke bal knap binnen kon schieten: 1-0. De voorsprong bracht echter niet de kalmte die zo hard nodig was. Enige tijd later gunde DVVA de tegenstander een levensgrote kans door een misverstandje achterin en dat werd niet onbenut gelaten. DVVA vond uiteindelijk toch de rust, op het fluitsignaal van de scheidsrechter, met een stand op het scoreboard van één tegen één.

Tijdens de thee werd de tactiek nog eens goed besproken en werd zelfs de langetermijnplanning heroverwogen: “jongens, als we dit verliezen kunnen we beter gaan korfballen.” Joris verwisselde zijn rechtshalfplek voor een paar keepershandschoenen en tot op het bot gemotiveerd ging het team het veld weer op.

Onze aversie jegens korfbal bleek duidelijk tijdens het tweede bedrijf: het voetbal was feller, duels werden eindelijk aangegaan en er werd geen kans weggegeven. Niemand liet het meer afweten, maar in het bijzonder Groucho maakte indruk op het middenveld. Een klein kwartier na de rust betaalde deze hernieuwde vechtlust zich uit. Een strakke voorzet van Tim, die bij de eerste paal werd ingekopt door Simon zette DVVA op een welverdiende 2-1 voorsprong. En vanaf dat moment was het aan. Een corner van de ene Tim (de herboren Teun) werd binnengewerkt door de andere Tim: 3-1.  Zo’n twintig minuten voor tijd kwam de door hoofdpijn gepijnigde Ruben Cardol, op de been gehouden door twee aspirines, zijn broer aflossen in de voorhoede. Hij wist Teun binnen de zestien te bereiken, die vanuit de draai de aanval verzilverde: 4-1. Later mocht Teun nogmaals juichen: na een fantastische actie, die iets over de middencirkel begon, stuurde hij drie verdedigers het bos in, om vervolgens ook de keeper het nakijken te geven met een bekeken bal in de linkerhoek: 5-1.

In de laatste minuut kreeg Zeeburgia nog een vrije trap op een meter of 25 en was het ook Joris niet gegund om de nul te houden. Na een fantastische trap vloog de bal vol de rechterkruising in, waarmee de eindstand werd beslist: 5-2.

Met deze overwinning zet het 14e  zijn jacht op de derde plek na het gelijkspel van vorige week weer enigszins op de rails. Omdat concurrenten Swift, Wartburgia en TOS ACTIEF (verrassende overwinning bij TABA thuis) ook wisten te winnen, zal puntenverlies in de komende weken nog altijd een dooddoener blijven. Het is te hopen dat DVVA de komende wedstrijden de vechtlust uit de tweede helft kan blijven opbrengen als we de derde plaats in zicht willen houden.

 

 


Gretig 13e pakt eerste drie punten van het seizoen

Geschreven op dinsdag 23 september 2014, 08:11u door Arthur Buijs


Het was eindelijk weer zaterdag en Swift thuis stond op het programma. Niet op het gebruikelijke thuistijdstip half drie maar om half vijf. Dat gaf de nachtbrakers onder ons ruim de tijd om hun karkassen bij elkaar te vegen en fit op de club te verschijnen. Het zonnetje hing laag, het was gemoedelijk warm en op het terras dronk men bier. Een mooie zomeravondwedstrijd lag in het verschiet.

En we konden wel een mooie wedstrijd gebruiken na de onbeholpen nederlaag van vorige week tegen Tos Actief. In tegenstelling tot toen was het 13e nu wel meteen bij de les. Er werd geconcentreerd gevoetbald en vooral de verdediging bleek te hebben geleerd van de beschamende openingsfase van het eerste competitieduel. Na enkele keren de lat geraakt te hebben, kwamen we in de slotfase van de eerste helft verdiend op voorsprong. Het was nieuwe aanwinst (?) Jasper die met een bekeken afstandsschot de score opende.

Na een kopje thee op het gras begonnen we de tweede helft op vergelijkbare manier als de eerste. Er was balbezit over een weer en de welpen zochten geduldig naar kansen om de voorsprong uit te breiden. Zoals gebruikelijk werd er gecounterd en dit leidde tot aardige kansen. De 2-0 ontstond uit een afstandsschot van Tim Cardol, maar de goal komt wat mij betreft op conto van de stuntelende keeper van Swift, die de bal netjes in zijn eigen netje legde. Even later scoorde Cardol ook de verlossende 3-0, waarmee de eerste drie punten veilig waren. Swift scoorde nog wel een schitterende goal buiten bereik van keeper Thijs, die zijn langverwachte rentree maakte. Verdere problemen bleven ons bespaard, met dank aan de scheidsrechter. Zo werd een handsbal van Buijs in de eigen zestien over het hoofd gezien. Daarnaast werd het ook nog bijna gezellig toen Thijs een Swift aanvaller een vriendelijk duwtje in de rug gaf. Het liep met een sisser af.

Uiteindelijk een verdiende overwinning. Volgende week RAP uit, dat zijn eerste wedstrijd met 8-0 wist te winnen. We zijn gewaarschuwd dus.

P.S. Tijdens de derde helft probeerden enkele van ons (tevergeefs) de gemiddelde leeftijd van het team uit te rekenen. Ik geloof dat hier onder andere Tim, Jelle en Niek bij betrokken waren. Ik heb het later zelf even uitgerekend en ik kwam op een gemiddelde leeftijd van 28. Dit betekent dat we dit seizoen gemiddeld genomen tegen de top van onze fysieke mogelijkheden aan schurken. Dat belooft wat.


Opportunistisch DVVA 14 boekt ruime bekerzege

Geschreven op dinsdag 09 september 2014, 13:27u door Niek Benedictus


De onvolprezen helden van het 14e liepen de hele zomer met een vieze smaak in de mond. Daar lagen niet eens de liters pils die tijdens het uiterst professionele trainingsweekend naar binnen werden geklokt aan ten grondslag. Nee, het gebrek aan het zoet van een overwinning was de boosdoener. De laatste driepunter dateerde immers al van 23 april, toen de wereld nog nooit van Memphis Depay had gehoord en Isis een charmante meisjesnaam was. Het tij van hardnekkige tegenspoed werd uiteindelijk gekeerd op de rubberen vlakte van WV-HEDW, waar DVVA een effectieve 5-2 overwinning in de wacht zou slepen.

 

Ondanks de afwezigheid van geblesseerd speler/coach Kristiaan Kiwitz trad geel-zwart aan in de 4-3-3 opstelling die vorige week een nipte 1-7 nederlaag had opgeleverd tegen FC Almere. Alsof het een kopie van die wedstrijd betrof, ging het 14e ook deze bekerpot voortvarend van start. Met een aanval uit het boekje opende Rick Busscher al vroeg in de wedstrijd de score met een bekeken schot. Toch gingen de blauw-witten met een 2-1 voorsprong de rust in. Gelegenheidsdoelman Teun Jansen moest na een reeks defensieve fouten twee keer vissen, mede omdat er voor de tegenstand te veel ruimte op het middenveld ontstond om te voetballen. Starend naar de Passie werd de suikerloze thee genuttigd en een beslissende tactische omzetting gemaakt: met een versterkt middenveld van vier en een positiewisseling van laatste man en spits zou WV-HEDW 21 volledig op het verkeerde been worden gezet.

 

Wat heet: de tweede helft eindigde in een feilloze 4-0 overwinning. De thuisploeg creëerde slechts anderhalf kansje en liet zich telkens verrassen door de kopspecialiteit van Jelle Bosch, die tussen het Syriëgangerjagen door tijd in zijn agenda had gevonden om er zelf twee in te prikken. Joost Velzeboer manifesteerde zich nadrukkelijk als een onvermoeibare kuitenbijter en de nieuwe Joeri maakte ondanks zijn gebrek aan veldvoetbalervaring een gedegen indruk. Tel daar de werklust van een naar succes hunkerend elftal bij op en je hebt een selectie waarvoor de liefhebber naar Sportpark Drieburg komt. Zaterdag trekt de karavaan opnieuw naar Amsterdam Oost-Oost voor de kraker tegen Tot Ons Plezier Actief. Precies, de club waar het 14e op 23 april zijn laatste competitiezege boekte.

 

WV-HEDW 21 – DVVA 14 2-5 (2-1)

0-1   Busscher

1-1   WV-HEDW

2-1 WV-HEDW

2-2 Cardol Sr.

2-3 Bosch

2-4 Bosch

 

2-5 Cardol Sr.


Voorkeurstijden tegenstanders

Geschreven op dinsdag 12 augustus 2014, 22:42u door Algemeen


Team Voorkeurstijd
Tos Actief 5 15:00
RAP 11 12:00
Overamstel 7 13:00
Meer de 8 12:00
RKAVIC 7 15:00
JOS 9 16:30
TABA 2 12:45
Zeeburgia 3 14:00
Wartburgia 6 11:00
WV-HEDW 20 14:00
Swift 12 15:00
DVVA 13 14:30

Seizoen 2014-2015

Geschreven op zondag 27 juli 2014, 16:06u door Jan Doggen


 

Het bekerprogramma is bekend, via het jaarprogramma kun je de 3 wedstrijden zien. 

Hierbij de toch wel verrassende competitieindeling:

  1. DVVA 13
  2. JOS/W'graafsmeer 9
  3. Meer de 8
  4. Overamstel 7
  5. RAP 11
  6. RKAVIC 7
  7. Swift 12
  8. TABA 2
  9. Tos Actief 5
  10. WV-HEDW 20
  11. Wartburgia 6
  12. Zeeburgia 3

De reactie van de KNVB:

Er is dit jaar voor het eerst gebruik gemaakt van ACPI (Automatische Concept Poule Indeling). Hierdoor zullen er wellicht andere poule-indelingen tot stand zijn gekomen, dan wat je gewend bent.

Hiervoor is gekozen omdat het de reisafstanden aanzienlijk kan verminderen.

De KNVB wil benadrukken dat het om de conceptindelingen gaat en er nog veranderingen kunnen plaatsvinden. Dit door nieuwe aanmeldingen van teams of door terugtrekkingen.


Het Jaarprogramma zal worden bijgewerkt indien de indeling bekend is. 


Seizoen 2013-2014


Zwaarbevochte driepunter DVVA 13

Geschreven op dinsdag 24 september 2013, 09:04u door Niek Benedictus


Na de seizoensouverture met 1-0 te hebben verloren was het 13e er alles aan gelegen om van de hatelijke nul af te komen. Veld 1 was gereserveerd voor de kraker tegen Overamstel, waar de felle herfstzon het gras een aantrekkelijk aanzien gaf. Minder aantrekkelijk zou de strijd om de punten worden die zich op de groene mat zou gaan afspelen. Aangezien de helft van de toch ruime selectie schitterde door afwezigheid moest ex-vedette Miquel de honneurs in de spits waarnemen en werd de rechterflank bestreken door een pleintjesvoetballer die een uur voor aanvang van de wedstrijd nog in de Perry Sport stond om voetbalschoenen te kopen.

Reden voor deze noodzakelijke mutaties is in de eerste plaats de ware blessuregolf die zich rond de zelfverklaarde kampioenskandidaat in de reserve 5e klasse voltrekt. Tot overmaat van ramp viel middenvelder Witteman al vroeg in de eerste helft uit met een enkelblessure, waardoor de spoeling zodanig dun werd dat DVVA 9 met twee man verlossing moest brengen. Enig lichtpuntje was de terugkeer van de Man van Glas, die zijn fragiele gestel slechts 20 minuten kon belasten.

In de tweede plaats lijkt er gemakzucht in de ploeg te sluipen, met als duidelijke boosdoener het gebruik van Facebook voor het ‘aanmelden’ of ‘afmelden’ voor het ‘event’ op zaterdagmiddag. Een simpele muisklik en menig lid van het 13e ontdoet zich van zijn morele plicht om zijn dappere strijdmakkers bij te staan in de jacht op de titel.

 

Dat die punten er ondanks de personele malheur toch kwamen moet gedeeltelijk op het conto worden geschreven van het arbitrale trio, dat een overduidelijk doelpunt van Overamstel over het hoofd zag. Rechtsback Jansen was zo verstandig de bal een meter achter de doellijn weg te roeien, waardoor de leidsman de treffer niet kon toekennen. Vlak voor rust kwam de thuisploeg pardoes op voorsprong, toen Miquel knap scoorde via binnenkant paal. Die klap kwamen de gasten niet meer te boven in de tweede helft, die bol stond van on-Nederlands afbraakvoetbal en waarin het enige hoogtepunt de beslissende strafschop was die Cardol in de slotseconden verzilverde: 2-0. De mondige jongens van Overamstel kregen als troost een meter bier, die ze met gemengde gevoelens zullen hebben genuttigd.


Bekerindeling 2013-2014

Geschreven op zaterdag 13 juli 2013, 13:59u door Jan Doggen
Gewijzigd op zaterdag 13 juli 2013, 13:59u door Jan Doggen


De bekerindeling:



De wedstijden voor de poulefase staan gepland op 31-8, 7-9 en 23-11-2013


Competitieindeling 2013-2014

Geschreven op zaterdag 13 juli 2013, 13:50u door Jan Doggen
Gewijzigd op zaterdag 13 juli 2013, 13:54u door Jan Doggen


De competitieindeling. Jaarprogramma volgt eind juli


Seizoen 2012-2013


DVVA 13 (Het 14e) wint in de sneeuw van WV HEDW 18

Geschreven op woensdag 13 februari 2013, 17:33u door Arthur Buijs


Amsterdam, zaterdag 9 februari. De dag begon vroeg en het was koud. Vadertje vorst had zich comfortabel genesteld in de hoofdstad waardoor het leeuwendeel van de wedstrijden op Sportpark Drieburg was afgelast. Het zag er naar uit weer een onbestemde zaterdag te worden voor de welpen van DVVA 13 (het 14e). Of toch niet? Door optreden van speler/coach/surrogaatvader en kersvers wedstrijdsecretaris David Rozema kon onze wedstrijd toch nog doorgang vinden op het ‘minder weergevoelige’ kunstgras. En dat was een welkome meevaller, want dankzij de vele doelloze zaterdagen van de periode rondom winterstop, waren we tamelijk uit ramkoers geblazen. De misère bleef tot noch toe binnensmuurs; op het trainingsveld namelijk. Daar leken we het uitgemergelde karkas van het aanvalsmonster dat we waren voor de seizoensonderbreking. Deze spiraal doorzettende in de wedstrijd van de dag, zou werken als gif in de bruisende cocktail van strijd, titelaspiraties en de achtervolging op SV Kadoelen. Daarbij moesten we ook nog eens aantreden tegen angstgegner WV-HEDW 18, het elftal waartegen we een aantal weken geleden met 1-0 aan de dood ontsnapten. Afijn, reden genoeg dus om deze wedstrijd bloedserieus te benaderen. 

En dat deden we. Terwijl eerdergenoemde speler/coach/surrogaatvader genoot van een welverdiende vakantie, nam mede-captain Tim Cardol zijn verantwoordelijkheid. Gedecideerd zette hij de poppetjes op de juiste plek en verwees 3 man naar de reservebank. Meteen vanaf de aftrap (een Cardollisch onderonsje) klampten de geel-zwarte leeuwen zich vast aan de bal en werd de tegenstander met verzorgd positiespel en koortsige combinaties ver teruggesmeten op de eigen helft. Op de flanken werd lachend directe tegenstanders uitgespeeld, maar vervolgacties stierven vroegtijdig. Verder dan een paar speldenprikjes en goedbedoelde afstandsschoten kwamen we in het eerste halfuur niet. Een periode van zwaar overwicht zonder rendement, die naadloos werd opgevolgd door een nieuwe periode: een van snijdende sneeuwstorm en bemoeilijkte balcontrole. In eerste instantie werd er nog aardig gecombineerd en lustig aangevallen, resulterend in een banbrekende goal van Teun Jansen, die vanaf dichtbij de brilstand met een sneeuwschuiver van het bord veegde: 1-0.

 

Maar zo plotseling als we op voorsprong kwamen, zo snel gaven we het veroverde terrein weer prijs. Na wat slordige dekfouten op het middenveld en de daardoor ontstane verwarring achterin, schoot de de vijandelijke spits vanaf redelijke afstand hard en hoog raak, 1-1. De tot dan toe ongeteste twitterkeeper Thijs had daarop geen passend antwoord en kon zijn schepnet tevoorschijn halen. De laatste minuten van het eerste bedrijf stonden in het teken van reorganisatie en ordeherstel, maar de sneeuw nam heftige vormen aan en manifesteerde zich als spelbepaler in de gestalte van een meedogenloze witte deken. De oranje bal werd in gebruik genomen en beide grensrechters moesten alle zeilen bijzetten om de lijnen van het veld te onderscheiden. Na het rustsignaal was er kort sprake van dat de wedstrijd op een ander moment hervat zou worden, maar gelukkig werd dit belachelijke idee resoluut aan de kant geveegd, evenals de sneeuw op de belijning die de grenzen van het veld vertroebelde. 

Thee. De wissels werden er met fakkels op uit gestuurd om het veld te vrijwaren van een roedel wolven die veld 4 gekozen hadden als nieuwe habitat.

De tweede helft begon zoals de eerste geëindigd was: met de snuit naar voren. Het veld was inmiddels veranderd in een Siberische vlakte waar de simpelste passes en aannames potentieel balverlies betekenden. Gelukkig werd het leed aan beide kanten geleden, dus de bal werd het eerste kwartier van de ene naar de andere kant van het veld geslingerd. Toch waren er kansen genoeg voor DVVA, die geen van allen werden benut. Tim Cardol had z'n dag niet en miste kans op kans en medespits Simon Koolstra joeg een grote mogelijkheid hoog over. De goal zou wel vallen, dachten we. En die viel, maar aan de verkeerde kant. Het ging als volgt: een hoge voorzet van rechts naderde het doelgebied waar Bas Kolijn stond, vergezeld door 2 spelers van WV-HEDW. Maar, groot dat hij is, had Kolijn ruim kans om de bal weg te koppen. Hij besloot echter om dat niet te doen. In tegendeel, hij nam de bal op vreemde wijze aan en liet hem een secondelang roerloos voor hem liggen. 'Ach, niet weggekopt, dan maar weggeschoten', dachten we. Maar nee hoor, dat besloot hij ook niet te doen. In plaats daarvan liet hij de bal aan een van de twee belagers, die wel kordaat handelde, en hem tegen de touwen ramde, 1-2. Thijs Beumer kansloos. (Na afloop werd luidkeels beweerd dat Bas de bal in eigen doel geschoten zou hebben, maar dit gerucht is nog niet bevestigd.)

 

Hierop volgde een zenuwslopende periode waarin we naarstig op zoek gingen naar de gelijkmaker. Wederom kansen genoeg en wederom geen goals. De tijd tikte inmiddels rustig door en het leek zelfs uit te gaan draaien op een vette domper. Gelukkig hadden we Rick Busscher nog, die boven zichzelf uitsteeg met een fabelachtige omhaal die buiten bereik van de keeper in de kruising zeilde. "Dit lijkt wel een geintje", werd luidkeels geroepen. "Dit kan helemaal niet!" Maar het kon wel en hij telde wel; 2-2. Daarmee werd de blinde paniek verjaagd en keerde de rust terug. Als snel vielen daarna ook de bevrijdende 3-2 en 4-2 van respectievelijk Kai Witteman en Ruben Cardol. Het verzet was daarmee gebroken en we konden de resterende minuten kalmpjes uitspelen. Al me al een goede overwinning mannen, maar laten we het onszelf de volgende keer niet zo moeilijk maken.

Aankomende zaterdag om 15.30 Taba thuis. Tot dusver de enige ploeg naast Kadoelen die ons punten wist af te snoepen. Tijd voor revanche!

Artikel door Arthur Buijs


DVVA13 (het veertiende) komt ongeschonden uit winterstop

Geschreven op zondag 13 januari 2013, 16:11u door Rick Busscher


Het veertiende kijkt tevreden terug op de eerste seizoenshelft. Het team heeft bewezen te beschikken over een uiterst solide verdediging en kan de (vaak afwezige) toeschouwers bij vlagen trakteren op verzorgd aanvallend voetbal en dan met name op dodelijk efficiënt uitgevoerde counters. Bovendien is de selectie door een hoge trainingsopkomst fit en beschikken de spelers over een winnaarsmentaliteit die een gemiddelde mannelijke profwielrenner niet zou misstaan. Het is dan ook geen verassing dat de geelzwarte leeuwen op koers liggen om te eindigen in de bovenste regionen van de competitie; menig speler durft het k-woord zelfs al buiten de derde helft in de mond te nemen.

De winterstop kwam dan ook uiterst ongelegen voor het keurkorps van Jan Doggen. Kon de ingezette lijn worden voortgezet of zouden de feestmalen, drankfestijnen en eindloze raves hun sporen te nadrukkelijk hebben nagelaten? De vuurproef was op zaterdag 13 januari uit tegen WV-HEDW 18. Een team uit de krochten van de competitie dat niettemin moeilijk is te verslaan, zo had het gelijkspel tegen de koploper Kadoelen bewezen.

De voorbereiding van de geelzwarte leeuwen op deze wedstrijd liet te wensen over. De trainingsopkomst was laag en menig speler kon vrijdagnacht geen weerstand bieden tegen de verleidingen die de stad van West tot Oost te bieden had. Om deze reden wellicht geprikkeld door enige schuldbewustheid, startte DVVA de wedstrijd scherp. De mandekking was in orde en duels werden niet geschroomd en vaak wel gewonnen. Het enigszins aanvallende positiespel bevatte meer dan een aantal lacunes, maar was van voldoende niveau om te resulteren in een licht veldoverwicht. Dit werd omgezet in een aantal kleine kansen, maar inzetten van onder andere Tim, Kris en Jonathan werden gekeerd. Ook een avontuurlijk schot uit de tweede lijn van Niek werd via de binnenkant van de paal en de rug van de keeper wonderlijk genoeg niet tot doelpunt gepromoveerd.

Toch konden de geelzwarte leeuwen tijdens de rust opwarmen met een verdiende voorsprong. Vlak voor het laatste fluitsignaal van de eerste helft werd de bal door het middenveld op Tim ingespeeld, die de bal behendig bij Simon wist neer te leggen. Na een korte rush langs de achterlijn wist de immer ijverige jongste telg van het team de bal hard bij de eerste paal in te schieten.

De aanvallende pretenties van WV HEDW – in zoverre die er überhaupt waren – leken in de tweede helft in zijn geheel met de noorderzon vertrokken te zijn. Het veertiende wist de keuze van de gastheer voor de catenaccio evenwel niet af te straffen, waardoor de wedstrijd het eerste halfuur van de tweede helft leek dood te bloeden. Het laatste kwartier besloot WV-HEDW één van de zes of zeven verdedigend ingestelde spelers door te schuiven naar het middenveld. Een situatie waar DVVA13 niet direct raad mee wist, met enkele gevaarlijke uitbraken van WV-HEDW als gevolg. Eén van deze uitbraken resulteerde in een toegekende vrije bal op de rand van de zestien. Twitterkeeper Thijs maakte met een klassieke zweefduik als reactie op de venijnig inschoten vrije bal de eventuele hoop van WV-HEDW op een gelijkspel met de grond gelijk. Kort daarna vond de scheidsrechter het mooi geweest en luidde hij de derde helft in.

Ook in de derde helft was er nog sprake van enige druk op de schouders van de spelers van het veertiende. Met de fysieke afwezigheid van Bas Kolijn (WhatsAppend is hij immer aanwezig) was het maar zeer de vraag of het team beschikte over voldoende stootkracht om zich in deze helft succesvol staande te houden. Zoals het echte geelzwarte leeuwen betaamt, ontbrak het niet aan moed zo bewees Teun met de opmerking dat hij “er niet aan moest denken om eerder weg te gaan dan die gasten aan de bar”. Door het koude weer en het daarmee samenhangende risico op het dichtvriezen van fietssloten, zagen Teun en zijn wapenbroeders zich echter toch genoodzaakt om eerder dan de stamgasten af te zwaaien. Gelet op het eerdere verloop van de middag zal WV-HEDW hebben begrepen dat dit een pyrrusoverwinning  betrof.

Door: Rick Busscher


DVVA 13 (het 14e) speelt Castricum 6 na rust naar grote nederlaag

Geschreven op zaterdag 15 december 2012, 19:26u door Tim Cardol


De uitslag doet anders vermoeden, maar het keurkorps van Jan Doggen had het zwaar in Castricum. Of het de forse wind was, het slechte kunstgrasveld of de rijke hoeveelheid alcohol die sommige geelzwarte leeuwen nog in de benen hadden, feit is dat het eerste bedrijf van DVVA-zijde vrij dramatisch was.

Met wind tegen lukte het geen moment om onder de druk uit te voetballen en voorin ontbrak alle scherpte om goed te werken aan en vloeiende aanval. Aan de andere kant werd het wel gevaarlijk en het was aan Thijs, de paal en slechte afronding bij Castricum te danken dat er bij rust nog een 0-0 op het bord stond.

Na rust bleek dat met een nog iets forsere wind in de rug het opeens wat makkelijker voetballen. Toch moest DVVA tot diep in de tweede helft wachten op de openingstreffer. Een dwarrelbal van Kristiaan viel verrassend achter de Castricumse verdedigers en bood Joost Velzeboer een vrije doortocht naar de goal. Met een bekeken boogbal opende hij het bal.

DVVA kwam nu eindelijk een beetje aan het dit jaar zo geliefde spel toe en drong de mannen in het blauw ver terug op eigen helft. Een vloeiende aanval tussen Kristiaan en Marnix werd door laatstgenoemde na een mooie actie fraai tot doelpunt gepromoveerd. Het verzet van Castricum was daarmee definitief gebroken.

In de slotfase van de wedstrijd werden de moegestreden Castricummers door doelpunten van Joost, Marnix, Jonathan en Tim alsnog naar een grote nederlaag gevoetbald. DVVA 13 kon daarmee met een gerust hart de wedstrijd uitspelen in de wetenschap dat het met de tweede plek stevig in handen de winterstop in gaat. Een solide 6-0 overwinning die de krachtsverhoudingen in met name de eerste helft geen recht deed.

 


Swift 11 – DVVA 13 (Het 14e)

Geschreven op zondag 18 november 2012, 10:42u door Thijs Beumer


Amsterdam, 17 november 2012. Het is weer eens zaterdag, ooit zeer terecht bezongen als de mooiste dag van de week. De stad is gehuld in nevel, zachtjes weerklinkt het geluid van noppen op honderden kleedkamervloeren. Geen wekker zal ooit als vervanging kunnen dienen voor de biologische voetbalklok van menig amateurspeler, tijd telt al niet meer, enkel drie punten. De uitzonderingen die wél een wekker nodig hebben en zich lostrekken uit de ijzeren tentakels der brakheid, vergeten hun hoofdpijnen en maken zich klaar. Alle tentamens, coschappen en sollicitaties eerder deze week ten spijt: zaterdagmiddag staat de belangrijkste klus van de week op het programma. Vandaag staat in het teken van Swift-uit: opnieuw een horde in de achtervolgingsrace op Kadoelen. Een race, die iedere week epischer proporties begint aan te nemen.

Liefst 18 geel-zwarten staan vandaag klaar om hun trots en eer te verdedigen in het meest prominente stadsdeel van Amsterdam. ‘Fucking mooi, super duur, maar na 90 minuten fucking zuur’, is dan ook het motto van deze dag. Mede dankzij het overontwikkelde positiespel –volgens de Jozefiaanse leer- is het vertrouwen in de drie punten groot. Ook wanneer de doelman van het 14e zwaar verlaat op komt draven, is er geen paniek en ondergaat reserve-goalie Teun  een imponerende inschietsessie. Even ontstaat er lichte consternatie bij de terreinknecht van Swift, betreffende het te bespelen veld. We schuiven op, wat betekent dat de zeven wisselspelers een dug-out door de neus wordt geboord. Maar niet getreurd, zittend voetbal kijken doe je immers thuis. Of in de ArenA.

De aftrap is genomen, onder het toeziend oog van liefst twee pax vrouwelijke aanhang en zelfs een grootvader, grijpt Het 14e de tegenstander onmiddellijk bij de keel. Swift loopt vanaf het begin achter de feiten aan, wat resulteert in een beschimping die zijn weerga niet kent. Over Jacob wordt –door de spits van Swift- namelijk luidkeels beweerd dat hij over de Duitse nationaliteit zou beschikken. Vanaf de zijlijn werd deze tirade met gejoel beantwoord, dit hoort natuurlijk niet thuis op een voetbalveld! En toch, alsof er een last van Jacobs schouders af was gevallen, begon er steeds meer Duitse vocabulaire over zijn tong te rollen. Soms heeft men alleen even het juiste zetje nodig. De tierende Swift-meneer waande zich even later een heuze Hollandsche verzetsheld door onze pseudo-Duitser een optater te geven, wat hem op vijf minuten afkoelen kwam te staan. Lothar ondergaat het met een schreeuw en een knipoog.

Enfin, de wedstrijd. Kansen stapelen zich op voor DVVA. Arthur raakt de kruising met een geplaatst schot en Onno (slaapgebrek?) blijft niet koelbloedig in een één tegen één met de keeper van Swift. Ons veldspel is echter hartverwarmend en het woord Controle heb ik hier niet voor niets met een hoofdletter geschreven. Teun doet het ondertussen meer dan verdienstelijk onder de lat en houdt stijlvol de nul. David vond het op een gegeven moment nodig om te bewegen in plaats van stil te staan, wat hem op een terechte reprimande van de arbiter kwam te staan. “Bewegen doe je maar in je eigen tijd”, zouden de begeleidende woorden zijn geweest. De toon is gezet. Gelukkig begint ons scorend vermogen eindelijk zijn gezicht te laten zien. Even met de ogen knipperen is voldoende om zowel de 1-0 als de 2-0 te missen, de ramkoers is ingezet. Een excellerende Onno, een scherpe Simon en een ontketende Arthur (sorry Kolijn) zijn genoeg om voor rust al uit te lopen naar een comfortabele 4-0 voorsprong. Vlot combinatiespel, frivole dribbels en een gesloten verdediging maken deze score meer dan verdiend.

In de pauze is kennis van hogere wiskunde vereist om de opstelling naar ieders gading aan te passen. Een kwartier is daarvoor net voldoende en Het 14e verschijnt weer fris  en gemotiveerd op het strijdtoneel. Een vloeiende aanval, over meerdere schijven (kommen werden bij de vleet gefaciliteerd), eindigde direct na rust in een werkelijk koninklijk doelpunt van Marnix. De eens fameuze driebander Dick Jaspers, raakt direct verder in de vergetelheid: Marnix weet eerst beide palen te raken voordat het netje opbolt. 0-5, het staat er echt. Swift oogde neerslachtig, ja, zelfs gebroken. Het medelijden van Jan en Jacob (de vergevingsgezindheid van het Duitse volk is altijd onderbelicht gebleven) reikte daardoor tot grote hoogtes. Eerst besloot Jan zijn eigen keeper te verrassen met een geplaatst knie-schot, en later deed Jacob er met een fabuleuze kopbal nog een schepje bovenop. Daarmee was de kous af en besloten we weer gewoon in het doel van de tegenstander te scoren, wat zelfs nog drie keer lukte: 2-8! Voor de derde keer op rij wint DVVA 13 –alias het 14e- met een verschil van 6 doelpunten hun wedstrijd. Later bereikt ons tevens het nieuws dat Kadoelen 2 punten laat liggen en wij dus steeds dus steeds dichterbij kruipen. Onze hete adem bereikt nu definitief de reeds overeind staande nekharen van Kadoelen, de machtsstrijd ligt weer open. Zaterdag, God weet dat dit de mooiste dag van de week is en altijd zal blijven. Daar zorgen wij wel voor.

Doelpuntenoverzicht:
0-1 Onno, 0-2 Arthur, 0-3 Jacob, 0-4 Simon, 0-5 Marnix, 1-5 Jan (e.d.), 2-5 Jacob (e.d.), 2-6 Arthur, 2-7 Simon, 2-8 Arthur.

 

Thijs


Homorechten en doodgeschoten Duitsers

Geschreven op maandag 12 november 2012, 21:12u door Teun Jansen


Na het christelijke tijdstip van vorige week mochten de mannen van DVVA 13 (het14e) weer op het gewenste late middaguur ballen. Het was natuurlijk de vraag of de extra uren slaap teniet zouden worden gedaan met een overmatige alcoholconsumptie op vrijdag visdag. Dat bleek mee te vallen. Er waren geen dames binnengehengeld noch was er overmatig bier gehezen. De wedstrijd stond in het teken van twee thema's: De val van de Berlijnse muur en LGBT-rechten. Uit piëteit met neergeschoten Oost-Duitsers hadden de partijen besloten muurtjes zo op te stellen dat vrije trappen niet doeltreffend zouden zijn. Daarnaast mochten spelers geboren na 9 november 1989 niet scoren. Dat lukte. Simon hield zijn kruit droog, waarvoor dank.

Het begin van de geelzwarte leeuwen was Badr Hari-sterk te noemen. Binnen twee minuten aaide Onno op aangeven van Joris Kooijman de 1-0 binnen. Bij het juichen richtte Onno de verdachtmaking van homoseksualiteit op zich. In tegenstelling tot Graziano Pelle weigerde hij zijn shirt uit te trekken om meer vrouwen naar sportpark Drieburg te richten. Gelukkig hebben we op de ALV geleerd dat homoseksualiteit prima geaccepteerd wordt binnen DVVA. Niks aan het slappe handje dus. Terwijl de Ouderkerkse keeper fantaseerde over de torso van Onno schoot hij de bal pardoes in de voeten van Tim Cardolletjes. BOEM! 2-0. DVVA bleef de overhand te houden, terwijl het positiespel van Ouderkerk overeenkomsten vertoonde met het nachtelijke WhatsApp-gedrag van Rick Advocaat: Incoherent, moeizaam en vriendelijk. De Steelpan en Scribent wisten ondertussen na 54 pogingen het licht te ontsteken. Waarvoor hulde!


Ook in het veld bleken Steelpan en Scribent een succesvol duo. Steelpan zette op het middenveld goed door. Scribent stoomde op en kon in de zestien terugleggen op Tim Cardolletjes. BOEM! 3-0. Toen was er thee. Zoals u weet: “Water is voor kikkers en thee is voor flikkers”. Onno genoot dan ook zichtbaar van het aangelengde water.

Ondanks dat de tweede helft een beetje rommelig begon, invaller Rick Advocaat had zich het Belgische bier wel laten smaken, was het centrale middenveld prima aan het voetballen. Niet gek als je bedenkt dat de vaste centrale middenvelders net zo afwezig waren als Nederland bij een songfestivalfinale. Gelukkig kreeg ook onze zittende magistraat de geest toen hij, na een vloeiende aanval en een leep passje van Scribent, oog in oog stond met de Ouderkerkse keeper. BOEM! 4-0. Onno was inmiddels uit zijn hoofd, maar desalniettemin zag hij de bal onder zich door verdwijnen. Ouderkerk begon iets aan te dringen en dwong Twitterkeepert (Rotterdamse T, en thee is voor ….) tot enkele schitterende reddingen. 

Een kwartier voor tijd besloot Ruben Cardolletjes, op aangeven van broerlief, het aantal familiedoelpunten op drie te brengen. BOEM! 5-0. Ondertussen werden we aan de zijlijn gecomplimenteerd met ons verzorgde positiespel door voorzitter Maarten Smakman, tevens verdienstelijk blogger bij Voetblah (like ze op Facebook!). Vijf minuten voor tijd promoveerde Onno een corner van Tim Cardolletjes tot doelpunt. Uiteraard had hij hiervoor hulp nodig. Hiervoor kreeg hij hulp van een atletische Ouderkerker. De beste man een weddenschapje afgesloten. Hij zou eenmaal via een Cassina-Kovacs-Kolman-Gaylord uitverdedigen. Ondanks dat Hans van Zetten het verdedigingswerk lyrisch zou becommentarieren, vloog de bal er via de deklat in.. 6-0, wederom geen boem, want een laf schotje van Onno. Wederom geen shirt uit. Of in het geval van Onno drie shirtjes vanwege de ijskoude 12 graden boven nul.

De niet onverdienstelijke fluitende leidsman gaf met drie korte ademstoten het biersignaal. Na de handen geschud te hebben met de uiterst sympathieke tegenstander gingen zestien zwartbroeken en groenebroekendrager Onno (dude!) richting de kleedkamer om daar de overwinningsmeter in de kleedkamer te nuttigen (applaus voor bestuur!). Vervolgens bracht Kai (30!) ons zijn verjaringsmeter. Uiteindelijk bleek het nog lang onrustig in De Mortel. 


DVVA 13 (het 14e) klimt naar 2e plek na overtuigende zege

Geschreven op donderdag 08 november 2012, 23:01u door Arthur Buijs


Door: Arthur Buijs

Na een onnodig moeizame overwinning op Buitenveldert (2-1), stond afgelopen zaterdag alweer de tweede Drieburgderby op het affiche. Ditmaal tegen Wartburgia, dat vooralsnog de tweede plek bezette achter het ongenaakbare Kadoelen (weliswaar met meer verliespunten dan wij).

Zouden de geelzwarte leeuwen hun roodzwarte prooi verslinden en een kattensprong maken op de ranglijst? De omstandigheden waren in ieder geval top: er was fanatiek getraind, het was lekker vroeg en het veld was zachtjes natgeregend. De ideale mix voor een heerlijk spelletje voetbal. 

Aan de aftrap was het koud en nat. En ondanks de vurige wil om te winnen en de hartverwarmende speech van speler/coach Rozema begon DVVA ongeïnspireerd aan de wedstrijd. Het spel was onverzorgd en we waren slordig in de passing. Het middenveld verspeelde veelvuldig de bal en de verdediging had moeite met het wisselende positiespel van Wartburgia. 

Toch kwamen we, mede dankzij een paar knappe en welkome reddingen van ‘Twitterkeeper’ Beumer, langzamerhand in de wedstrijd. Met doelpunten als gevolg. Binnen een ruk en een pluk stonden we op een comfortabele 3-0 voorsprong dankzij goals van Kooijman, Cardol senior en Busscher. Nijmeijer had een flink aandeel met twee assists. 

Vooral de 3-0 was het resultaat van een schitterende aanval die enige beschrijving verdient: Buijs speelde op het middenveld met een vloeiende schijnbeweging zijn directe tegenstander uit en gaf een dieptebal op de reeds gestarte Cardol sr. Hij kapte slim zijn man uit en bediende Busscher die vanaf de zestien hard en hoog doel trof. Eentje om in te lijsten. 

Na de rust ging DVVA onverminderd door met het creëren van kansen. Het verzet van Wartburgia was dan ook voor een groot deel gebroken. Een vrije trap van Jansen verdween na wat geklungel van de doelman in het net (4-0) en na een vloeiende counter tekende Busscher op aangeven van Cardol senior voor de 5-0.

DVVA liet het daarna een beetje lopen en dat resulteerde in kansen voor Wartburgia, dat uiteindelijk de eer redde (5-1). Toch was daar weer uit het niks de man in vorm Cardol senior die beheerst de 6-1 binnentikte op aangeven van Spruijt. Buijs zette nog de eindstand op het bord na een nobele assist van Kolijn (die het doelpunt later weigerde te erkennen). 

Na deze overtuigende overwinning is het de bedoeling dan we ons komende zaterdag steviger nestelen op de tweede plaats. Daar is dan ook alle mogelijkheid toe aangezien we bezoek krijgen van Ouderkerk, tot nu toe de voorlaatste op de ranglijst. Wie doelpunten wilt zien, komt dus om 15.30 naar DVVA.


Zaterdag 22 september, TABA 3 – DVVA 13: 1-1

Geschreven op zondag 30 september 2012, 12:56u door Onno Spruijt


Op zaterdag, de mooiste dag van de week, was het tijd voor de Drieburg derby tegen het meestal gelijkwaardige TABA. Na een puik openingsduel een week eerder, was er goede moed dat er ook deze zaterdag 3 punten zouden worden gepakt. TABA vroeger altijd spelende met een hele lelijke middenvelder met een paardenstaart had dit jaar een aantal teams samengevoegd om de strijd in de vijfde klasse aan te gaan.

 

Op het groene gras van veld 1 van de buren kwam DVVA 13 redelijk uit de start blokken maar moest in de eerste helft toch het onderspit delven tegen de formatie van TABA. Voorin werden weinig kansen gecreëerd en TABA was feller in de duels. De verdediging onder leiding van aanvoerder Doggen wist lang stand te houden mede dankzij een aantal katachtige reflexen van doelman Izacks. Maar na een schot van TABA, in eerste instantie goed gepareerd door dezelfde Izacks, viel er vlak voor het rustsignaal, uit de kluts toch de 1-0.

 

Na het achterover gieten van het slappe Pickwick aftreksel werd DVVA sterker. TABA creëerde nauwelijks meer kansen en DVVA kwam steeds dichter bij een doelpunt. Na een aantal mislukte pogingen was het Cardol senior die vanaf de linkerzijde een voorzet gaf die werd gemist door een verdediger waarna ondergetekende de bal simpel kon binnen tikken, 1-1, mede de eindstand van dit duel. Toch wel een terechte uitslag. Gelukkig bleven de punten ook dit keer weer op sportpark Drieburg.

 

Gegroet,

 

De man van glas


Drie punten voor nieuw DVVA 13

Geschreven op vrijdag 21 september 2012, 15:32u door Niek Benedictus


Het zijn spannende tijden voor DVVA 13, beter bekend als het 14e. Maar liefst vijf nieuwe krachten versterkten afgelopen zomer de gelederen, terwijl doelman Erwin Gorter zijn handschoenen in de Haarlemse wilgen hing en spits Rachid Azrout koos voor het alsmaar uitbreidende gezinsleven. Coach David Rozema (waar er naar verluidt maar één van is) besloot daarentegen om de kicksen weer uit het vet te halen. Het resultaat: een twintigkoppige (!) selectie die een gooi wil doen naar de subtop van de reserve 5e klasse.


De relatief korte voorbereiding van het nieuwe 13e bood weinig aanknopingspunten voor het nieuwe seizoen. Weliswaar werd een bierelftal van SV Lochem met 5-4 over de knie gelegd, de mannen van JOS 3 sloegen vorige week een flinke deuk in het zelfvertrouwen van de geel-zwarte leeuwen: de bekerwedstrijd op het hete kunstgras van De Meer eindigde in een alleszeggende 7-2 nederlaag.

Met gelegenheidsgoalie Ronald Izaks in de basiself werd er afgetrapt tegen de Hoofddorpse heren van UNO 2. Het 13e speelde verzorgd en had het merendeel van de eerste helft balbezit. Zoals afgelopen seizoenen ontbrak het echter aan aanvallende stootkracht. Talloze kansen werden onbenut gelaten. Zo zag nieuweling Simon Koolstra een kopbal tegen het aluminium caramboleren en misten verschillende schoten richting. UNO stichtte nauwelijks gevaar en mocht blij zijn dat het na een half uur nog steeds 0-0 stond. Plotseling viel dan toch de verdiende 1-0. De vers ingevallen Marrie Appelhof vond eenvoudig de korte hoek, waarna Tim Cardol er op identieke wijze 2-0 van maakte.

Na rust kantelde het spelbeeld. UNO gaf opeens veel meer druk naar voren en het 13e wist zich weinig raad met de vele ruimtes op vijandelijke helft. De bal werd voorin niet meer vastgehouden en het spel golfde op en neer. De gasten kregen zowaar enkele kansen, maar echt gevaarlijk werden ze niet. Na lang geploeter legde het 13e een vloeiende counter op de mat, die koeltjes werd afgerond door Koolstra. Cardol zette vervolgens de vierde goal op het scorebord en de punten bleven definitief op Drieburg. Daar kon de doeltreffende vrije trap van UNO geen verandering meer in brengen: 4-1.

Volgende week gaat het nieuwe 13e de vlekkeloze seizoensouverture ongetwijfeld een passend vervolg geven bij buurman TABA, dat op de openingsdag met 0-7 klop kreeg.


Seizoen 2011-2012


Het zit hem in de voorbereiding.

Geschreven op woensdag 16 november 2011, 14:41u door Joeri Jorg


 

Nog half slaperig kwam ik aan op sportpark drieburg. De meeste spelers stonden al op het veld en tot mijn grote verbazing had zelfs David zijn tenue aangetrokken. De stand van de ogen van sommige mensen herinnerde me aan het feit dat het Amsterdam Dance Event in volle gang was. Ik hoopte dat ons spel vandaag ook als een soepele dans ging worden met ballen over links en rechts en af en toe een quick step 1-tweetje.

 

Na een half uur spelen leken de ploegen gelijk op te gaan. De kater was er een beetje uitgespeeld en er waren kleine kansjes hier en daar. De rust kwam in zicht en vlak voordat we de kleedkamers ingingen scoorde we vanuit een prachtige aanval de 1-0 binnen.

 

Na de rust probeerde we onze voorsprong uit te bouwen. Echter kampen wij nogal met een tweede helftdip de laatste tijd. Is het de conditie? is het overmoed? wie het weet mag het zeggen. Na verscheidene aanvallen op Erwin's goal kwam er een langeafstands schot die zowaar niet over Erwin heen ging maar op de lat kwam waarna de aanvallers van Jos net even iets sneller bij de bal waren dan Erwin zodat ze de gelijkmaker in konden schieten.

 

De hoop was niet verloren want het ging nog redelijk gelijk op. De tegenstander rook echter bloed en begon meer druk te zetten hetgeen resulteerde in een ongelukkig terugspeelbal naar Erwin van David. Deze tikkie terug jaap bal werd genadeloos afgestraft en de moed begon ons in de schoenen te zakken. Nadat de restjes discozweet eruit waren begonnen we zowaar weer leuk te voetballen met hier en daar wat kansjes.

 

De druk op de goal was op een gegeven moment niet meer te houden en na een mooie verdedigende actie om de bal we te rossen met als gevolg dat de bal 14 meter de lucht in ging viel de bal recht op ondergetekende voet het doel in.

 

Met een 3-1 nederlaag moesten we onszelf weer eens achter de oren krabben en langzaam maar zeker het causale verband tussen uitgaan op vrijdag en voetbal op zaterdag erkennen. Zeker als we al om 12 uur beginnen.

 

Joeri Jorg


Geelzwarte derby loopt uit op teleurstelling

Geschreven op donderdag 10 november 2011, 15:01u door Tim Cardol


DVVA 14 is er niet in geslaagd om de stijgende lijn voort te zetten. Na de zwaarbevochten 4-3 overwinning op WV HEDW, kwam het keurkorps van Jan Doggen in de burenruzie tegen AFC TABA niet verder dan een 2-2 gelijkspel.

In wat met recht een ‘zespuntenduel’ genoemd kan worden verscheen eenieder in verschillende gradaties van frisheid rond tweeën op Sportpark Drieburg voor een wedstrijd die door wedstrijd-secretariële dwalingen een half uur later dan gepland zijn aanvang zou vinden.

Omkleden in de gang was dan ook het devies dat niet door iedereen even vrolijk ter harte werd genomen.

Rond drie uur werd er afgetrapt door een noodgedwongen in blauwe shirts gehesen DVVA 14 afgetrapt voor wat voor veel mensen de wedstrijd van het seizoen mag wezen. Zo werd er in eerste instantie ook aan de wedstrijd begonnen. Verzorgd voetballend werd er op zoek gegaan naar het vijandelijke doel, maar zoals al vaker dit seizoen het geval, leverde dit nog niet direct resultaat op.

En zoals een oude voetbalwet betaamd, wil de bal er dan nog wel eens aan de andere kant inrollen. Uit de eerste corner voor AFC TABA was het dan ook gelijk raak. Een kopbal die al over de lijn was, kon nog op discussie rekenen, maar de binnengeschoten rebound, deed ook gelegenheidsarbiter Joris Kooijman besluiten de 0-1 toe te kennen.

DVVA moest weer in de achtervolging en had het aan vedette Miquel Bosnie te danken dat het weer op voorsprong kwam. Eerst werd een knappe individuele actie op rechts van binnen de zestien goed afgerond, en daarna stond Miquel op de goede plek na een scherp aangesneden voorzet van Teun Jansen.

Dit alles onder het toeziend oog van Joeri Jörg die na een nachtelijk avontuur in een door Baron-bier doordrenkte sociale huurwoning rond half 4 had besloten zijn gezicht ook maar eens te laten zien.

Waar een voorsprong in voorgaande seizoenen nog wel eens wilde leiden tot rustiger en verzorgder voetbal, daar staan voorsprongen in het huidige seizoen vooral garant voor onrust, angst en veel lange ballen. Dat je daarmee een voorsprong niet over 90 minuten gaat verdedigen is ook regelmatig bewezen en zo was ook de 2-2 die voor rust nog viel, geen verrassing.

Niet doortastend optreden in de Drieburgse verdediging bij een hoge bal, bracht het leer per toeval voor de voeten van één der TABA’s voorwaartsen die de bal makkelijk achter invalkeeper Duco Abspoel wist te werken. 2-2 de rust en gelijk ook de eindstand van de wedstrijd.

De tweede helft was ook niet om over naar huis te schrijven. Lange ballen kregen de voorkeur en het was door slordigheden aan beide kanten dat er daarbij nog serieuze kansen te noteren vielen. Hierbij eiste scheidsrechter Joris Kooijman nog een hoofdrol voor zich op, door aan beide kanten beslissingen te noteren die voor eloquente voetballers zoals je die alleen op Drieburg vindt, altijd vatbaar zijn voor discussie.  Het zal de arbiter daarom ook goed hebben gedaan om na de wedstrijd, de kater – al dan niet veroorzaakt door de avond ervoor – te mogen wegdrinken met een meter bier.

Komende zaterdag geen wedstrijd, de week er op, wederom een burenruzie, dan tegen De Meer 6. Komt allen om half3 naar Drieburg!


DVVA 14 – Fortius 5 1-2

Geschreven op donderdag 20 oktober 2011, 09:27u door Kristiaan Kiwitz


Op een van de laatste echte zomerdagen van 2011 traden de geel zwarte leeuwen van het 14e thuis aan tegen Fortius. Vooraf had deze ploeg wellicht enige angst ingeboezemd bij het 14e door de 8-0 overwinning in hun eerste en tot dan toe enige wedstrijd, maar gelijk vanaf de aftrap bleek deze angst al snel ongegrond. Fortius bleek het vooral van fysieke kracht en hard werken te moeten hebben en de wedstrijd ging dan ook gelijk op. Het 14e werd gevaarlijk en had al snel een penalty moeten krijgen maar de scheidsrechter legde de bal niet op de stap maar op randje 16. Tim Cardol maakte de arbitrale dwaling echter goed en schoot de vrije trap beheerst binnen.

 

Er zat meer in voor het 14e maar helaas kwam Fortius alweer te snel langzij. Na een knappe actie op rechts kwam de bal voor bij de tweede paal waar een speler van Fortius alerter was dan ondergetekende, die nog niet dezelfde scherpte had als even tevoren als scheidsrechter, en de bal langs invalkeeper Joost Allema knikte.

 

Met deze 1-1 tussenstand gingen beide ploegen aan de thee. Na rust kwamen de gasten al snel op gelukkige wijze op voorsprong toen een (onterecht gegeven?) vrije trap van richting werd veranderd en achter Allema belandde die op het verkeerde been stond. Het 14e ging verbeten op zoek naar de gelijkmaker en kreeg ook nog enkele goede kansen. De meeste aandacht tijdens, en vooral na, de wedstrijd trok echter Bas Nijmeijer met zijn ingooi. Uitgerekend bij zijn inworp besloot de scheidsrechter voor de eerste keer af te fluiten voor een verkeerde ingooi, waar Nijmeijer het duidelijk mee oneens was. Nog een keer liet hij zien hoe het wel moest om vervolgens het ingooien te laten voor het was. 


Swift-DVVA14, 8 oktober 2011 6-5 (3-3)

Geschreven op dinsdag 18 oktober 2011, 10:40u door Onno Spruijt


Op 8 oktober was DVVA 14 uitgerukt naar het pittoreske oud-zuid, met meer dita’s per m2 dan kicksen, om nu eindelijk eens punten te gaan pakken. Coach Rozema was de nacht voor de wedstrijd te vinden in alle kroegen van Amsterdam om een mogelijke alcoholintoxicatie bij een van de spelers van zijn selectie te voorkomen. Mogelijk was deze nachtelijke escapade de coach toch iets te veel daar er gekozen werd voor een verrassende achterhoede met centraal achterin onze rechtsbuiten Kooijman.

Op de historische grond waar tijdens de Olympische spelen van 1928 atleten een oefenrondje renden , begon de geel-zwarte vechtmachine scherp aan de aan de wedstrijd.  Ook Swift kwam fris uit de startblokken en over en weer werd het gevaarlijk voor de goal.  De achterhoede had moeite om opkomende middenvelders van Swift te stoppen en dit resulteerde snel in de 1-0. 

Het 14e liet de koppen niet hangen en niet veel later wisten Cardol(1-1) en Burnos(1-2) de bal tegen het net te jagen.

Vervolgens was het de beurt aan de scheidsrechter om zijn autoriteit te tonen. Deze sloopkogel die zijn geslacht waarschijnlijk al 10 jaar niet had gezien besloot een strafschop te geven aan Swift wegens een duwtje met het derde been van Izacks, waarschijnlijk uit  jaloezie ten aanzien van dit 2 geodriehoeklange wapen. De 2-2 was een feit en niet veel later scoorde Swift ook een derde keer.

Jansen wist de zoete smaak van de thee te redden door voor rust de gelijkmaker erin te leggen.

Ook na de rust  stond er een gedreven DVVA 14 op het veld hetgeen resulteerde in een doelpunt van Nijmeijer en Witteman(3-5) en met nog 10 minuten op de klok leek de eerste overwinning een feit. De eerste meter was al besteld, het publiek ging uit zijn dak, de rondvaartboot lag al klaar, het museumplein liep vol voor de huldiging, overal vuurwerk, toeterende auto’s met geel-zwarte vlaggen en plots stonden we 6-5 achter…

De man van glas


Wedstrijdverslag bekerwedstrijd Wartburgia – DVVA 14: 8-5

Geschreven op zondag 16 oktober 2011, 23:57u door Marnix Appelhof
Gewijzigd op zondag 16 oktober 2011, 23:58u door Marnix Appelhof


De uitwedstrijd tegen de buren van Warburgia werd op het vertrouwde kunstgrasveld van DVVA gespeeld. Op een donkere nazomeravond stond de bekerkraker op het programma. Bij kunstlicht dus, maar door gebrek aan voldoende kunstlicht zag doelman Erwin zich helaas al vroeg in de wedstrijd genoodzaakt de handschoenen over te geven aan Teun.

Ondanks dit lastige begin werd er niet slecht gevoetbald door het 14e, en kwam het zelfs op voorsprong: spits Miquel was met zijn gouden rechter trefzeker. Was het een voordeel dat de wedstrijd gespeeld werd onder omstandigheden die de geel-zwarte leeuwen eerder deed denken aan een trainingssessie dan aan een wedstrijd? Hebben de helden van het 14e minder te lijden onder prestatiedruk als zij hun kwaliteiten kunnen laten zien op een doordeweekse avond in plaats van een doorsnee zaterdagmiddag?

Zorgt het kunstgras er voor dat het zo gevaarlijke positiespel pas écht tot in perfectie kan worden uitgevoerd? Of waren het toch de genuttigde sportmaaltijden die aan de basis stonden voor de ongekende scoringsdrift deze avond? Maarliefst vijf keer trof het 14e doel. Na Miquel wisten Tim, Joris en Marnix een welgemikte pass tegen de touwen te geven, waarnaast een Warburgia-verdediger de geruchtmakingen rondom een omkoopschandaal aanwakkerde.

Helaas hadden niet alleen de DVVA-aanvallers het deze avond op hun heupen. De sterke Warburgia-spits met de lange rasta-haren was een ware plaag voor onze verdediging en had een groot aandeel in de uiteindelijke overwinning van onze buren. Daarnaast had ook Warburgia geluk met een eigen doelpunt en met toevalstreffers uit standaardsituaties. Het doelpuntenfestijn eindigde in een 8-5 verlies voor DVVA14. Er had meer in gezeten.

 


'Trainingsopkomst vrijdagavond laat te wensen over'

Geschreven op maandag 26 september 2011, 10:31u door Jacob Bosma
Gewijzigd op maandag 26 september 2011, 13:43u door Jacob Bosma


zaterdag 17 september 2011     15:30     DVVA 14 - VVGA 3   (2)        0 - 2  (0 - 1)

Wedstrijden van het 14e op zaterdag worden grotendeels bepaald door de voorbereiding op vrijdagavond. Rond 4:00 uur vrijdagnacht kan de opstelling door een oplettende kijker al worden afgelezen aan de prestaties om en nabij het Leidseplein. Mijns inziens wordt om diezelfde reden te veel waarde gehecht aan de trainingsopkomst en ik wil aangetrokken coach David (in nieuwe regenjas) graag uitnodigen om vrijdagavond al met een opstelling op de proppen te komen.

Vrijdagnacht kan aan de amaretto-teller van Bas al worden afgelezen op hoeveel BN’ertjes het publiek de volgende dag wordt getrakteerd. Diezelfde Bas, die met het oog op de volgende wedstrijd, zelfs even kwijt was in de Melkweg, toen bleek dat hij even de benen aan het strekken was op het Leidseplein, en met een vooralsnog onbekende supporter een AA’tje aan het drinken was. 

Gezien de professionele voorbereiding op de zaterdagmiddagmatch is de aanvangstijd van 15:30 in principe in het voordeel van de (goud)geelzwarte leeuwen. 

Het eerste half uur oogden zowel de linker- als rechterflank zo fris als een hoentje, hetgeen resulteerde in enkele goeie kansen. Echter, ondanks concrete aanwijzingen van de coach “een doelpunt is niets anders dan een pass tegen het net”... , kon het doel niet worden gevonden. De tegenstander kon dit wel. Vanuit een hoekschop kon ogenschijnlijk simpel worden ingeknikt. Hierna was het een rommelige pot, waarbij aan beide zijden opgelegde kansen werden verspeeld en rustig positiespel niet werd bedreven.

Het enigszins nieuw vormgegeven 14e lijkt nog niet goed op elkaar ingespeeld en ondergetekende wil iedereen graag oproepen op vrijdagavond met meer manschappen te verzamelen rond het Leidseplein om alle neuzen dezelfde richting op te krijgen. Dikke doei.


Het 14e overtuigt maar wint tweede competitiewedstrijd niet

Geschreven op donderdag 22 september 2011, 11:18u door Ronald Izaks
Gewijzigd op donderdag 22 september 2011, 11:34u door Ronald Izaks


DVVA 14 heeft de tweede competitiewedstrijd van het seizoen wederom verloren, ditmaal met 4-3. Tegen Wartburgia werd een 3-1 achterstand na een zwakke eerste helft in een sterk tweede bedrijf gedicht tot 3-3, waarna Wartburgia in de laatste minuten toch toesloeg met de winnende treffer. De derde helft werd, mede door een dichte Wartburgia kantine, wel gewonnen.

Speciaal voor Bas werd de wedstrijd op kunstgras georganiseerd, zodat de kans op het inmiddels beruchte 'Bas-Nijmeijer-Polletje' (ook wel bekend als BN'ertje) geminimaliseerd werd. Desondanks durfde Jan het niet aan om Bas in een offensieve rol te plaatsen en posteerde hem op de rechtsback positie; traditiegetrouw de plek waar de beste voetballers van DVVA 14 ontstaan.

De geel-zwarte leeuwen startten de wedstrijd niet goed; veel duels werden verloren en het middenveld werd overlopen door een beter georganiseerd Wartburgia. Een 1-0 achterstand was dan ook een logisch gevolgd. Wat ook niet meespeelde was het matig verlichtte veld waardoor Erwin niet meer doorhad of de bal nu van 2 of 20 meter afstand werd geschoten; een logische wissel met Kristiaan was het gevolg. Wartburgia behield het veldoverwicht en ondanks enkele katachtige reddingen van Kristiaan tekende de buren snel de 2-0 aan. In een kort krachtsoffensief vlak voor rust wist Miquel met een mooie schot vanaf rand 16 meter de aansluitingstreffer te maken, waardoor met perspectief de rust werd opgezocht.

De tweede helft startte de geel-zwarte leeuwen met een stuk meer overtuiging en de duels werden veel feller aangegaan. Desondanks scoorde de Wartburgianen als eerste; via een kluts werd de bal van dichtbij hard ingeschoten. Waar bij veel DVVA'ers de koppies gingen hangen, stond opeens de man op die dit seizoen al voor veel verrassingen heeft gezorgd. Op het trainingsweekend vielen de geel-zwarte leeuwen van verbazing achterover toen ze hoorde dat Kai eigenlijk helemaal niet van kaas houdt, uitgezonderd de tosti. Nou als een tosti speelde Kai duidelijk niet; waar Kai traditiegetrouw eindeloos in de 16 meter kapt en kapt totdat hij de bal verliest, verbaasde hij vriend en vijand door tweemaal schitterend uit te halen en de achterstand te compenseren tot 3-3. Vooral de eerste goal was een wonderschoon schot dat met een prachtige krul in de kruising eindigde. Zelfs een loepzuivere hattrick lag nog in het verschiet, ware het niet dat Kai deze keer de paal raakte.

Geïnspireerd door het onfortuin van DVVA zette Wartburgia nog eenmaal aan en vlak voor tijd kwam gelegenheidsdoelman Ronald net te kort om een laag schot uit het doel te houden waardoor de eindstand werd bepaald op 4-3. Ondanks het verlies kan met veel meer tevredenheid worden teruggekeken op deze wedstrijd dan de vorige en biedt dit perspectief voor toekomstige zaterdagen waar iedereen hopelijk ook zonder kater weet te verschijnen!

Trivia:


DVVA 14 speelt goed, maar vergeet te scoren

Geschreven op woensdag 21 september 2011, 12:35u door Tim Cardol


DVVA 14 is het seizoen begonnen met een 2-0 nederlaag. Tegen 4e-klasser SC Overamstel 2 werd er goed gespeeld, maar minder goed met de kansen omgesprongen. 


Waar de hele Amsterdamse zomer zich gekenmerkt had door regen en het bij tijd en wijle slechts koud was geweest, vond het keurkorps van Jan Doggen en kersvers coach David Rozema zichzelf op de dag van de eerste officiele krachtmeting terug op een zonnig en benauwend warm Sportpark Middenmeer. De door wietdampen omhulde tegenstander deden vermoeden dat het wel eens een rustige pot zomeravondvoetbal kon gaan worden, maar door de zware omstandigheden was er daarvan geenszins sprake. 

Net als in de met 2-0 gewonnen oefenwedstrijd tegen Ankaraspor, stuurde David de geelzwarte leeuwen in de beproefde kerstboomopstelling het veld in. Een winnend coach heeft altijd gelijk, immers. 

In de eerste helft ontspon zich een gelijkwaardige wedstrijd die het op papier bestaande krachtsverschil teniet deed. Overamstel betoonde zich individueel sterk, maar met verzorgd combinatievoetbal en een stevige dosis duelkracht liet DVVA 14 zich niet onbetuigd. De wedstrijd die volgde was er eentje die tot weinig grote kansen leidde. 

Het zou dan ook een terecht zijn geweest als er met 0-0 de kleedkamer in zou worden gegaan. Toch kreeg DVVA 14 op slag van rust een tegenvaller te verwerken. Een van de middenvelders van Overamstel ontdeed zich op de rand van de zestien van zijn tegenstander en wist met een fraai schot in de bovenhoek Erwin Gorter te verschalken. Met een 1-0 achterstand werd er dan ook gerust. 

Getergd door de onnodige achterstand en gesterkt in het vertrouwen over het getoonde spel, ging het 14e in de tweede helft furieus op zoek naar de gelijkmaker. De in de tweede helft ingevallen nestor Pieter Nieuwenhuis speelde één van de hoofdrollen in het spervuur dat werd geopend op de gelegenheidskeeper van Overamstel. Met een schot net naast uit een strak aangesneden voorzet van Tim Cardol en een knappe kopbal uit een voorzet van de rechterkant van Teun werd de sluitpost van de heren uit Watergraafsmeer al in verlegenheid gebracht. Niet veel later was de keeper echter volledig kansloos toen een voorzet vanaf links Bas Nijmeijer vanaf luttele meters voor de goal in staat stelde vrij in te schieten. 

Of het nu een polletje was, overconcentratie of toch de angst om deze opgelegde kans om zeep te helpen, een mislukt schot van dhr. Nijmeijer volgde dat tot ontzetting van alles wat Geelzwart een warm hart toedraagt langs de verkeerde kant van de tweede paal hobbelde. SC Overamstel lag beduusd op de rug, maar het leefde nog steeds. 

Enkele kleinere kansen voor onder meer Niek Benedictus en Miquel Burnos volgden nog, maar naarmate de tweede helft vorderde sloop de slordigheid in het spel van het 14e en groeide bij Overamstel weer de hoop dat een eerste bekeroverwinning alsnog uit het vuur kon worden gesleept. 

Tien minuten voor tijd, toen de Overamstelaars langzaam onder de geelzwarte druk vandaan leken te komen, werd de wedstrijd dan ook definitief in het slot gegooid. Miscommunicatie tussen Niek en aanvoerder Jan Doggen leidde tot balverlies bij laatstgenoemde. Vanaf de rand van het strafschopgebied werd Erwin Gorter getrakteerd op een op het oog houdbaar schot. Erwin verkeek zich echter en zo verdween het schot alsnog tergend langzaam in de goal. 2-0 voor Overamstel wedstrijd gespeeld. 

Een teleurstellend verlies in de eerste serieuze krachtmeting van het seizoen. Toch biedt het vertoonde spel zeker vertrouwen voor het begin van de competitie. Op 17 september gaat het echt beginnen om half3 thuis tegen VVGA 2.


En de bekerindeling 2011/'12

Geschreven op woensdag 21 september 2011, 12:34u door Algemeen



Conceptindeling veldvoetbal 2011/'12

Geschreven op woensdag 21 september 2011, 12:34u door Algemeen


De concept-indelingen van West I, voor zowel de competitie als de beker, van het seizoen 2011/’12 zijn bekend. Deze indelingen staan in grote lijnen vast, maar gedurende de komende weken kunnen nog een aantal wijzigingen plaatsvinden. 

De nummering van de standaardteams zal dinsdag 12 juli bekend worden gemaakt. De nummering van de overige teams volgt later. 

 


Start competitie veldvoetbal 2011/'12

Geschreven op woensdag 21 september 2011, 12:33u door Algemeen


De bekertoernooien in de B-categorie starten op 3 september en krijgen in de loop van het najaar een vervolg. 

De competitie start op 10 september.